سه شنبه ١٨ مارس ١٩٨٠ (٢٨/١٢/١٣٥٩): تصوّر این امر مشکل است که تجاوزی وقیحانه تر از این اقدام، با توجه به مقررات حقوق بین المللی، صورت گیرد. همدستی دولت ایران در تمام این عملیات، بارها و بارها از رفتار این دولت آشکار شده است. این مطلب روشن است که دولت ایران و آیت الله خمینی، از قبل اطلاع داشته اند یا می بایستی اطلاع داشته باشند که سفارت امریکا مورد هجوم یک گروه سازمان یافته قرار خواهد گرفت. در روزهای قبل از اشغال سفارت، آیت الله خمینی طی نطق های آتشین، مردم را به تظاهرات ضدامریکایی دعوت کرد. دانشجویان اشغالگر سفارت، از آن پس با افتخار ادعا می کردند که به ندای آیت الله خمینی برای تشدید حمله به امریکا پاسخ گفته اند. به علاوه، این دانشجویان اخیراً آشکار کرده اند که آنان قبل از دست زدن به حمله، با فردی به نام موسوی خوئینی مشورت کرده اند. آقای خوئینی سپس با صادق قطب زاده که در آن زمان سرپرستی رادیو تلویزیون را به عهده داشت، تماس گرفت و از او خواست که پس از اشغال سفارت از آن حمایت کند.[١]

چهارشنبه ١٩ مارس ١٩٨٠ (٢٩/١٢/١٣٥٩): اسیر کردن گروگان های امریکایی در تهران در پیشگاه افکار جهانی قابل دفاع نیست. هیچ کشوری در روی زمین نیست که تصرف سفارت امریکا را در چارچوب قوانین بین المللی توجیه کند.

اگر جامعة جهانی هرگونه اقدام ممکن را برای محکوم کردن این گونه اعمال ایران انجام ندهد، قوانین بین المللی به شدّت به خطر خواهد افتاد. با گروگان ها در هفته های اول با خشونت رفتار می شده است و بارها به وسیلة تفنگ و سلاح های دیگر تهدید شده اند.[٢]

پنجشنبه ٢٠ مارس ١٩٨٠ (٣٠/١٢/١٣٥٩): علائمی که از ایران دریافت می شود حاکی است که بازداشت گروگان ها تا مدت نامعلومی ادامه خواهد داشت. هیچ کس در این دادگاه، به هیچ وجه نمی داند که آیت الله خمینی اسارت گروگان ها را برای یک ماه، یک سال یا ده سال دیگر ادامه خواهد داد یا نه؟ از آن جا که ایالات متّحده همچنان این دادگاه را نقطة امیدی می داند برای آزادی نهایی گروگان ها از طریق ارائة رأی نهایی قابل اجرا، از این رو در این موقع خواستار صدور رأی نهایی در نهایت فرصت و امکان است.[٣]

ضمیمه دوم گزارش١:

گزارش امروز رادیو امریکا از وضعیت اخیر دادگاه لاهه و اقدامات امریکا در این دادگاه، به شرح زیر است: «ایالات متّحده، در تمام بیاناتی که در هفتة جاری در دادگاه بین المللی لاهه ایراد کرده است، از تصمیم خود مبنی بر بلوکه کردن سپرده های ایران دفاع نموده و آن را یک تصمیم سبک و قابل توجیه دانسته است. یک قاضی دادگاه مذکور که تبعة شوروی است، از وکلای امریکایی خواست دربارة موضوع بلوکه کردن سپرده های ایران در داخل و خارج ایالات متّحده، توضیحاتی بدهند. مشاور حقوقی وزارت خارجة امریکا رابرت اوئن، در پاسخ گفت که مسئولان دولت ایران، اندکی پس از تصرف سفارت امریکا، تهدید کردند که تمامی سپرده های ایران را از بانک های ایالات متحده خارج خواهند ساخت. همچنین تهدید کردند که از پذیرفتن دلار برای بهای نفت، خودداری خواهند کرد و بدهی های ایران را به ایالات متحده و شهروندان امریکایی نخواهند پذیرفت.

قاضی شوروی خاطر نشان ساخت که سپرده های مورد بحث ایران، ١٢ میلیارد دلار است. اوئن با سادگی توضیح داد که این مبلغ، بسیار زیاد است؛ ولی اگر با مفهوم مبالغ هنگفت سخن بگوییم، این

[١] مأخذ ١، ص ٦ و ٧، لاهه - آسوشیتدپرس، ١٨ مارس ١٩٨٠ (٢٨/١٢/١٣٥٨).

[٢] مأخذ ١، ص ٧، لاهه - آسوشیتدپرس و رویتر، ١٩ مارس ١٩٨٠ (٢٩/١٢/١٣٥٨).

[٣] مأخذ ١، ص ٧، لاهه - یونایتدپرس، ٢٠ مارس ١٩٨٠ (٣٠/١٢/١٣٥٨).