کند و خود را بی دفاع و بی یار و یاور بگذارد. در چنین اوضاع و احوالی، مجازات ایران چه دردی را دوا می کند، جز این که مشکلاتی چند بر مشکلات موجود می افزاید؟ اکنون یک خطر واقعی در بین است؛ خطری که حتی چند ماه پیش هم وجود نداشت، و آن این که مداخلة بیگانگان، خواه از جانب عراق خشمگین و خواه از سوی مسکوی حسابگر، ایران را قطعه قطعه خواهد کرد.[١]

خبرنگار رویتر، شکست بنی صدر از اعضای حزب جمهوری اسلامی را به شکل مسئله ای عمده مطرح می کند. وی می نویسد: مذاکرات ظریف و حساس بنی صدر دربارة انتقال گروگان ها از تحت مراقبت دانشجویان به محدودة کنترل دولت، با شکست مواجه شد. از قرار معلوم، بنی صدر در شورای انقلاب از نظر رأی اکثریت داشته است؛ اما در مبارزة ماهرانة پشت پرده، از پنج عضو حزب جمهوری اسلامی در شورای انقلاب شکست خورده است.[٢]

گزارشگر رادیو فرانسوی مونت کارلو در بخش عربی، به خطرهای تهدیدات امریکا مبنی بر محاصرة دریایی ایران می پردازد و می گوید: ناظران سیاسی عقیده دارند که اتحاد جماهیر شوروی در برابر آتش بازی امریکا در مرزهای جنوبی آن کشور، دست روی دست نمی گذارد. آثار دخالت نظامی امریکا در روابط امریکا و شوروی - اگر به انفجار و نبرد بین آنها منجر نشود - امکان دارد در وضع ایران تأثیر بگذارد و ایران به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم شود؛ به گونه ای که مسکو بر بخش شمالی مسلط شود و بخش جنوبی که دارای چاه های نفت است، تحت تسلط امریکا در آید؛ بنابراین، خطر بزرگ در ایما و اشارة مقامات امریکا دربارة این گونه اقدامات، نهفته است.[٣]

مفسران خبرگزاری تاس اساساً سرزنش اصلی را متوجه امریکا می دانند و به جای پرداختن به پیامدهای اقدامات اخیر امریکا، اساس تصمیمات امریکا را نادرست، بلکه خدعه آمیز و فریبکارانه می خوانند. به گزارش رادیو مسکو، خبرگزاری تاس ضمن تفسیری دربارة اظهارات کارتر، این اقدامات را یک خودسری در مورد ایران نامیده است. این خبرگزاری می نویسد: رئیس جمهوری امریکا تلاش می کند برای توجیه این خودسری، از اعتبار و حیثیّت سازمان ملل متحد سوء استفاده کند. کارتر آیت الله خمینی رهبر انقلاب ایران و شورای انقلاب را مسئول ایجاد چنین وضعی می شمارد و دولت ایران را متهم می سازد که گویا از تمایلات جنگجویانة اشخاصی که سفارت امریکا را در تهران اشغال کرده اند، به نفع خود استفاده می کند؛ ولی این ادعا که گویا ایرانیان حاضر نیستند گروگان های امریکایی را آزاد کنند، صحیح نیست؛ چرا که رهبری ایران بارها، از جمله در این اواخر، تأیید کرد که اگر امریکا برخوردی سازنده در قبال تمایلات قانونی ایران نشان دهد، آماده خواهد بود بلادرنگ این مسائل را حل کند؛ ولی دولت امریکا توجهی به پرسنل سفارت خود ندارد؛ بلکه تأمین منافع علنی امپریالیستی را ملاک عملیات خود قرار داده

[١] اداره کل مطبوعات و رسانه های خارجی وزارت ارشاد ملی، نشریه "بررسی روزانه مطبوعات جهان"، ٢٣/١/١٣٥٩، ص ٥ تا ٧، گاردین چاپ انگلستان (لندن) ٨ آوریل ١٩٨٠.

[٢] مأخذ٤، ص٤، رویتر.

[٣] مأخذ١٠، ص٣٢، بخش عربی رادیو مونت کارلو، ١٩/١/١٣٥٩.