روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٠٥٧ - روزشمار جنگ چهارشنبه ٧ فروردین ١٣٥٩ ٣٠ جمادی الاولی ١٤٠٠ ١٦ آوریل ١٩٨٠
رقیبی بهره می برد؛ اما جناح روحانی و حزبی شورا در مجموع در مقایسه با دولتمردان، کم تر نگران و ناشاد از اقدام دانشجویان بود؛ اگر چه قلباً تشویق و حمایت نکردند و حتی یکی از آنان زمین سفارت را غصبی دانست و نماز در آن را باطل.[١]
نشریة مزبور، در مقاله ای دیگر، از نگاه جنبش مسلمانان مبارز به بررسی و تحلیل اهداف و انگیزه های حزب بعث از خرابکاری ها و تبلیغات، می پردازد و می نویسد:
صدام حسین با خواست تصرف سه جزیرة تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی، همچنین با حملات تبلیغاتی و خرابکاری ها علیه انقلاب اسلامی ایران، می خواهد اهداف زیر را در خدمت به منافع امپریالیسم امریکا و صهیونیسم اسرائیل و ثبات رژیم خود به کار گیرد:
١. برقراری جوّ جنگ در عراق و بسیج ارتش و مردم در حالت یک جنگ خارجی، تا پوششی بر تضادها و بحران درونی و نارضایتی عمیق تودة مردم عراق از رژیم بعث گردد.
٢. وانمود کردن درگیری با ایران و گسیل ارتش خود به مرزهای ایران، تا از صحنة درگیری نهضت فلسطین و دیگر نیروهای رزمندة عرب با صهیونیسم اسرائیل به دور باشد و از این طریق عدم مقابله اش با صهیونیسم اسرائیل و همکاری با نهضت فلسطین را توجیه آبرومندانه نماید.
٣. کمک به نقشة شوم امپریالیسم امریکا برای شکستن رشد و تأثیرپذیری انقلاب اسلامی ایران در منطقه و ایجاد زمینة مناسب برای رشد احساسات ناسیونالیستی بدون محتوای عرب در برابر حرکت انقلاب اسلامی و ایجاد امت واحد.
٤. اوج گیری مبارزة ضدامپریالیستی مردم ایران و حساسیت لحظات سرنوشت ساز برای ایران و منطقه، خدشه و شکاف در جهت گیری مستقیم و بسیج توده های خلق مسلمان ایران در مبارزه با شیطان بزرگ امریکا، همراه ایجاد درگیری جانبی عراق و ایران[٢]
نشریة امت همچنین در توضیح بیش تر انگیزه های عراق از صف آرایی در کنار مرزهای ایران، به منافع مشترک امریکا و عراق در فشارهایی که به انقلاب اسلامی وارد می کنند، می پردازد و می نویسد:
آرایش نیروهای عراقی در مرزهای ایران و عراق و ایجاد حالت جنگ بین دو کشور، خود بهترین توجیه رژیم عراق برای دورماندن از خطر اصلی نبرد در لبنان و سوریه و در کنار مرزهای اسرائیل شده است. در این لحظات حساس و سرنوشت ساز برای مردم منطقة خاورمیانه و انقلاب اسلامی ایران، بسیج ارتش عراق علیه ایران خود بهترین کمک به رژیم های مرتجع منطقه (عربستان، مصر، اردن، مراکش، ... ) است. امپریالیسم امریکا که با محاصرة اقتصادی و قطع روابط، هر چه بیش تر فشار سیاسی - اقتصادی خود را بر انقلاب اسلامی ایران وارد می کند، از این حرکت رژیم بعث عراق بهترین طرفه را می بندد؛ زیرا این خواست امریکا است که به جای یک انقلاب اسلامی که می تواند سراسر منطقه را فراگیرد، انقلاب ایران در برابر اعراب را مطرح سازد.[٣]
[١] شریه "امت"، شماره ٥٢، ٢٧/١/١٣٥٩، ص١.
[٢] همان، ص ٣.
[٣] همان، ص ٣.