باید مسائل گروهی و اختلافات کوچک و بزرگ خود را فراموش کنند. افراد یا قشرهایی که به دلیلی و جهتی نسبت به شورای انقلاب یا سایر دستگاه های سیاسی اعتراض و نارضایی دارند، باید بدانند که اکنون هدف اصلی حملات خارجی و امپریالیستی، دستگاه های اداره کنندة کشور و دولت انقلابی است؛ بنابراین هرگونه تضعیف و ایجاد تزلزل و بدبینی نسبت به این دستگاه ها، عملی در جهت خواست های شیطان بزرگ و ضدانقلاب است و با آن عمل ضدانقلابی مقابله خواهد شد. ملت، هوشیارانه باید هرگونه حرکتی را که از سوی دست های مزدور و توطئه گر، در جهت تخریب و ایجاد بیکاری و کم کاری و تعطیلی در واحدهای تولیدی فعالیت می کند، شناسایی و قلع و قمع کند.

شورای انقلاب خود را موظف می کند که عوامل دشمن را که در مرزها، در واحدهای تولیدی، در ارتش، در ارگان های اجرایی و در سراسر کشور، سعی می کنند آشوب و اختلال ایجاد کنند، شدیداً به مجازات برساند. انقلاب اسلامی ایران اکنون در حساس ترین لحظات تاریخی خود، به هوشمندی و قاطعیت و وحدت ملّی نیازمند است. ما بر تعهد اساسی خود پایبندیم و از عموم ملت عزیز انتظار همکاری و آمادگی داریم. شورای انقلاب در جلسات فوق العادة خود، طی شب گذشته و امروز، تصمیماتی اتخاذ کرده است که به اطلاع عموم ملت خواهد رسید. شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران»[١]

ضمیمة گزارش ٣٧١: اظهارات وزیر نفت درباره صدور گاز ایران به شوروی

وزیر نفت در این مصاحبه، علاوه بر امریکا، در بارة شوروی نیز مطالبی بیان کرد. معین فر دربارة صدور گاز به شوروی گفت: "شوروی هنوز برای تمدید قرارداد با ما تماس نگرفته است. البته موضع ما روشن است و رقمی را که اعلام کرده ایم به هیچ وجه تغییر نخواهیم داد؛ زیرا یکی از ویژگی های انقلاب ما این است که تخفیف نمی دهد. البته چنانچه دولت شوروی آمادگی خود را برای مذاکره اعلام کند، ما هر موقع که باشد، آمادة مذاکره هستیم.»

وی افزود: «روس ها می گفتند قیمت گاز باید با اروپا برابر باشد؛ در حالی که قیمتی که ما از روس ها مطالبه می کردیم، براساس روابط فروش گاز مکزیک و کانادا به امریکا بود؛ زیرا آنها دو همسایه اند و ما نیز با همدیگر همسایه هستیم.»[٢]

ضمیمة گزارش ٣٧٧: اشاره ای به سه سخنرانی صدام

"تراب زمزمی" در کتاب خود، "جنگ ایران و عراق"، قبل از اشاره به نطق امروز صدام، از آن نتیجه می گیرد که این سخنرانی مانند سخنرانی های قبلی وی، زمینه ساز جنگ آتی بوده است. وی می نویسد: «صدام حسین در دومین نطق که دوم آوریل (١٣ فروردین ١٣٥٩) ایراد شد، بدون پنهان کردن خشم خود، ضمن ادای واژة قادسیه و با مقایسة ارتش خود با قوای مسلمانان که باعث فروپاشی امپراطوری ساسانی شد، نیّات خود را تأیید کرد و معنای این عمل هنگامی به وضوح آشکار می شود که می بینیم پنج ماه بعد، رسماً جنگ با ایران را "قادسیة صدام" می نامد. ساده ترین اظهار نظر در مقابل این حرف ها و این حرکات این است که بگوییم صدام حسین به خوبی می دانست چه می گوید و چه می کند.»

نویسنده سپس دربارة نطق های صدام می نویسد: «در نطق سومی که در ششم آوریل (١٧ فروردین ١٣٥٩) ایراد شد، صدام با دادن اخطار در مورد سه جزیرة متعلق به ایران، در واقع دستور حمله را صادر می کرد... در نطق چهارم در ٨ آوریل (١٩ فروردین ١٣٥٩) صدام حسین با مجاز شمردن و قانونی کردن اخراج هزاران تبعة عراقی، در حقیقت قصد داشت کشور را از وجود کلیة عناصری که امکان داشت مانعی بر سر راه این حرکت به سوی جنگ باشند، پاک سازد.»[٣]

[١] مأخذ٣.

[٢] مأخذ ٣، ص ٩.

[٣] مأخذ ٨٢.