روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٢٤٢ - روزشمار جنگ جمعه ٨ فروردین ١٣٥٩١١ جمادی الاولی ١٤٠٠ ٢٨ مارس ١٩٨٠

می تواند چیز دیگری باشد؟»

در ادامة مقاله، اشتباه سوم امریکا به این نحو ذکر می شود: «حکومت امریکا هیچ گاه نمی بایست روی میانه روی رهبران ایران حساب می کرد و همین اشتباه است که رهبران کاخ سفید را منحرف ساخته، و به جای این که به بیان عینیات و بررسی دقیق پرداخته شود، کارتر را بر آن داشته است که روی انسان هایی شرط بندی کند؛ با این فرض که ایران بعد از شاه، بدون شک منتهی به روی کار آوردن یک رهبر الهی خواهد شد که کم تر از دیگران طرفدار امریکا است. در واقع از بازرگان گرفته تا یزدی و قطب زاده و بنی صدر، همه خواب و خیال های امریکایی را فراموش کرده اند. طبق آخرین اخبار، واشنگتن به جز آیت الله روی چیز دیگری حساب نخواهد کرد... تعجب آور نیست که در چنین شرایطی، افزایش نیرنگ های طرفداران خمینی، جیمی کارتر و همراهانش را به وحشت اندازد.»

نویسنده در پایان، حرف اصلی خود را که برخورد شدید امریکا با ایران است، با صراحت مطرح می کند: «در این جا این سؤال مطرح می شود که امریکا تا کی می خواهد به لجبازی خود ادامه دهد. امریکا چه موقع می خواهد به احساسات ملاهایی که از قوانین دیپلماسی کنگره وین به هیجان آمده اند، پاسخ دهد؟ وقتی که گروگان ها صدساله شدند؟... قطع روابط دیپلماتیک، محاصرة دریایی سواحل و بنادر، خرابکاری در خطوط تلفنی و برنامه های رادیو و تلویزیون یا حتی بمباران فرودگاه ها، سدها، تأسیسات نفتی در ایران، اینها روش هایی است که مردان سیاسی به آن متوسل می شوند، نه تاریخ نویسان. در عوض، آنچه که من می توانم با سبک و سنگین کردن کلماتم ادا کنم این است که قبول ذلت ها و سرشکستگی ها نیز حدی دارد؛ خصوصاً اگر این ذلت ها بر اثر اعمال یک مشت جوان انقلابی که لباس دانشجویان مسلمان را به تن کرده اند، صورت گرفته باشد. در روابط دیپلماتیک نیز مانند صحنه زندگی باید با مردم، با آن زبانی که می فهمند صحبت کرد.»[١]

١١٨

عصر امروز دکتر بهشتی دبیرکل حزب جمهوری اسلامی و رئیس دیوان عالی کشور، پس از ملاقات با امام خمینی با خبرنگار خبرگزاری پارس گفت وگویی انجام داد. از وی سؤال شد: اگر دولت مصر، شاه مخلوع را به ایران تحول دهد، آیا با مصر روابط مجدد برقرار خواهد شد؟ او در پاسخ گفت: «اگر دولت مصر چنین کاری بکند، کاری در جهت صحیح انجام داده است و این کارش مورد قدردانی است، و این بدان معنی نیست که مسائل مربوط به خیانت های سادات به ملت مصر و عالم اسلام در رابطه با اسرائیل، با این کارها پوشیده شود و این خیانت ها همچنان محکوم است. سادات و دولت مصر باید از این راه خائنانه برگردند و ما اهل معاملة سیاسی نیستیم و مسائل مصر عمیق تر از این حرف ها است و بازهم تأکید می کنیم که ما اهل معاملة سیاسی نیستیم.»[٢]

[١] وزارت ارشاد ملی، نشریه "بررسی روزانه مطبوعات جهان"، ١٦/١/١٣٥٩، ص ٧تا١٠، فیگارو (چاپ فرانسه)، ٢٨ مارس ١٩٨٠ (٨/١/١٣٥٩).

[٢] - روزنامه جمهوری اسلامی، ١٠/١/١٣٥٩، ص ١٢، تهران - خبرگزاری پارس.