شد. وی از موضع مخالفت وزارت امورخارجه با اقدام نظامی و طرفداری از تداوم دیگر راه های ممکن، می توانست در تصمیم گیری تأثیرگذار باشد. البته وارن کریستوفر که به جای وی در این جلسه شرکت کرده بود، ضمن بیان نظریات کلّی ونس تأکید کرد که هنوز راه حل مسئله از طریق دیپلماتیک بسته نشده است؛ ولی در برابر طرح عملیات نجات که قبلاً از آن اطلاع نداشت، موضع گیری نکرد.[١]

در سوی دیگر، جناح مخالف ونس در جلسه تقویت شد و برژینسکی در غیاب وی، با فراغت بیش تری به تأکید و ترویج نظرهای تندروانة خویش پرداخت. وی در این جلسه اظهار داشت: ما باید علاوه بر آزاد کردن گروگان ها، عده ای از زندانبان های آنها را هم به اسارت بگیریم تا در صورت بازداشت عدة دیگری از امریکاییان مقیم ایران، وسیله ای برای معامله در اختیار داشته باشیم. برژینسکی همچنین تأکید کرد: ما باید هم زمان با پیشرفت مأموریت نجات، برای اقدامات تلافی جویانه هم آمادگی داشته باشیم تا در صورت شکست این مأموریت، یک رشته عملیات تنبیهی بر ضد ایران انجام دهیم.[٢]

در نهایت طی جلسه ای که کم تر از دو ساعت طول کشید و ضمن آن، ناهار هم صرف شد، تصمیم گیری به عمل آمد.[٣] به این ترتیب به جز وزارت خارجه که وارن کریستوفر نمایندة آن، دربارة طرح، موضع گیری نکرد، طرح عملیات نجات[٤] با پشتیبانی کلیة اعضای دیگر شورای امنیت ملّی به تصویب رسید.[٥]

یادآوری می شود که در سطح رسانه های امریکا، فشار زیادی روی دولت کارتر وجود دارد که کاملاً محسوس است و مرتباً وعده های مبتنی بر تهدید و قاطعیت کارتر را یادآوری و تأکید می کنند. طبق گزارش امروز بخش عربی رادیو امریکا، مطبوعات چاپ امروز امریکا مسئلة تهدید کارتر بر ضد ایران و دورنمای این تهدیدات را مورد بررسی و ارزیابی قرار داده اند؛ از جمله روزنامة واشنگتن پست نوشته است: جیمی کارتر بالاخره به نتیجة تلاش هایی که تاکنون امریکا برای تأمین رهایی گروگان ها مبذول داشته، رسیده است و تنها راه را برای رسیدن به این هدف برگزیده است. این روزنامه می افزاید: نتیجة تلاش های سیاسی به شکست و یا به طور یقین به بن بست نهایی رسیده است و امریکا باید راه ادب کردن ایران را بر می گزید که طبیعی است رئیس جمهوری حق این برگزیدن را دارد. واشنگتن پست یادآور شده است: ایران باید بهای بسیار گرانی برای سماجت خود بپردازد؛ ولی آنچه مسلم است این بها را ملت ایران خواهد پرداخت، نه سردمداران رژیم[٦]

٤٦١

[١] همان، ص٩٠ و٩١.

[٢] مأخذ ٣.

[٣] پیر سالینجر، گروگان گیری در ایران، ص ٣٦٧

[٤] این همان طرح حملة نظامی محدود برای آزادی گروگان ها از طریق صحرای طبس است که با طبقه بندی "به کلی سری" از مدتی قبل در دست طراحی و بررسی بود و در غافل گیری مطلق ایران، در اردیبهشت ماه انجام شد؛ ولی به طرز عجیبی شکست خورد.

[٥] مأخذ٣.

[٦] خبرگزاری پارس، نشریه "گزارش های ویژه"، شماره ٢٢، ٢٣/١/١٣٥٩، ص ٩ و ١٠، بخش عربی رادیو امریکا، ٢٢/١/١٣٥٩.