بدیهی است در این نبرد ما تنها نیستیم ... کشورهای ترقی خواه عرب از آغاز جنبش انقلابی میهن ما، همواره در کنار ما و همچون ما با امپریالیسم امریکا در نبردی بی امان درگیرند ... چه چیز می تواند بیش از رویارویی و تیرگی مناسبات انقلابیون ایرانی و عربی از جمله تیرگی روابط با کشور ضد امپریالیستی لیبی، دشمن مشترک را دلشاد کند و بر خیره سری هایش بیفزاید؟ هوشیاری انقلابی شخصیت های روحانی ایران بازتاب همین ضرورت روز و همین نیاز مبرم مبارزة ضد امپریالیستی است. به کمک دشمن نشتافتن بهترین جلوة عزم راسخ انقلابی و هوشیاری ما است.»[١]

٦٠٨

کنفرانس سران جبهة پایداری که در طرابلس پایتخت لیبی تشکیل شده بود، بعدازظهر امروز با اعلام حمایت از ایران و افغانستان[٢] به کار خود پایان داد. گزارش خبرگزاری فرانسه از تصمیمات گرفته شده در این نشست حاکی است: رؤسای کشورهای الجزایر، لیبی، سوریه، یمن جنوبی و سازمان آزادی بخش فلسطین، تصمیم گرفتند که یک هیئت نمایندگی از طرف جبهة پایداری، به ریاست سرهنگ معمر قذافی رهبر انقلاب لیبی، به مسکو بفرستند. این هیئت قرار است با رهبران شوروی دربارة تقویت روابط کشورهای عضو جبهة پایداری و تکمیل برنامة نظامی این جبهه تا متعادل ساختن آن در خاورمیانه به نفع سوریه، گفت وگو کند. سران جبهة پایداری در بیانیة نهایی خود در مورد انقلاب ایران، تصمیم گرفته اند از انقلاب ایران کاملاً حمایت کنند و هرگونه حملة نظامی امریکا به ایران را تهدیدی برای امنیت منطقه تلقی نمایند. در این بیانیه آمده است: جبهة پایداری از ارادة ملت ایران و افغانستان که برای دفاع از سرزمین خود به ابرقدرت ها متکی نیستند، حمایت می کند[٣]

گفتنی است در این اجلاس، حافظ اسد رئیس جمهوری سوریه، عراق را به توطئه برای سرنگونی دولت سوریه متهم کرد. روزنامة لبنانی السفیر ضمن درج این خبر، از قول اسد نوشت: عمال بغداد در توطئه ای که مقامات سوری آن را خنثی کردند، دست داشته اند و مدارک به دست آمده نشان می دهد توطئه گران با عراق همکاری می کردند.[٤]

^^^

ضمیمة گزارش ٥٨٣: بررسی آثار تحریم اقتصادی ایران در دو رسانه ایرانی و امریکایی

دربارة چگونگی تأثیر تحریم اقتصادی امریکا در ایران و اقدامات احتمالی در مقابله با آن و نیز آثار و پیامدهای آن، رسانه های جهان امروز بررسی ها و تحلیل هایی ارائه داده اند. در این جا به دو مطلب از دو رسانة امریکایی و ایرانی اشاره می شود.

[١] روزنامه نامه مردم، ٢٦/١/١٣٥٩، ص١و٢.

[٢] این به معنای حمایت از شوروی در ماجرای افغانستان است که با مواضع ایران در تضاد می باشد.

[٣] مأخذ ١٨، ص١.

[٤] مأخذ ٢، ص١٢.