٤. اما این تصمیم هرگز به معنی عدم رعایت جو آزاد و سازندة فکری در چارچوب قانون اساسی نیست؛ ولی وجود این گونه دفترها که در هیچ جا و در هیچ انقلابی با این کیفیت سابقه ندارد، عملاً موجب درگیری و نابسامانی و آسیب دیدن جو آزاد و سازندة برخورد آرا و افکار گردیده است و در نظر مردم نیز استقرار این مراکز که در جاهای دیگر بی سابقه است، و اصرار بر حفظ آنها، قابل توجیه نیست. مردم وجود چنین مراکزی را در محیط دانشگاه به عنوان مراکز فشار و توطئه تلقی می کنند.

٥. برچیدن این مراکز در دو روز آینده با حضور دانشجویان در دانشکده ها منافات دارد؛ بنابراین دانشجویان با شورای انقلاب همکاری خواهند نمود و از این ساعت دانشگاه ها را تخلیه می کنند تا کار برچیدن مراکز به آسانی صورت گیرد.

٦. هر یک از گروه ها برای جمع آوری وسایلی که در دفاتر موجود است و کلیة این دفاتر، پنج نفر را به سرپرست دانشکده معرفی می کند. وسایل با حضور مسئولان اداری دانشکده ها در محلی مضبوط می گردد تا بعداً آنچه متعلق به دانشجویان است از دانشگاه خارج شود و آنچه به دانشگاه تعلق دارد به سرپرست دانشگاه یا نمایندة او سپرده شود.

٧. به کمیتة مرکزی انقلاب اسلامی دستور داده شده است که حفظ امنیت دانشگاه ها و نمایندگان گروه ها را چه در جریان تخلیه و جابه جایی وسایل و چه بعد از آن، به عهده بگیرد.

٨. از همة مردم خواسته می شود که آمادگی خود را برای اجرای این تصمیمات حفظ کنند و در عین حال برای آسان کردن کار تخلیة ستادها، از تجمع در حول و حوش دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی خودداری کنند. بدیهی است در هر لحظه که شورای انقلاب لازم دانست، با یک پیام رادیویی از آنان خواسته می شود تا به همراه رئیس جمهوری و شورای انقلاب به دانشگاه ها بروند.

٩. چه بدیهی است که اگر امور برخلاف آنچه در فوق اشاره شده است، جریان یابد، شورا و رئیس جمهور منتظر پایان روز دوشنبه اول اردیبهشت نمی شوند و به منظور آماده کردن فوری زمینه برای اجرای تصمیمات شورا، به دانشگاه خواهند آمد.

١٠. پس از انجام این عملیات و برقراری نظم، از روز سه شنبه دوم اردیبهشت دانشگاه افتتاح خواهد شد.»[١]

٧١٧

در کنار اقدامات و اعلام مواضع دو طرف اصلی درگیری دانشگاه ها (انجمن های اسلامی و دفاتر گروه های مجاهدین خلق و چپ غیرمذهبی در دانشگاه ها) مواضع و رفتار شخصیت ها و جریان های وفادار به نظام و نیز جریان هایی چون حزب توده و جنبش مسلمانان مبارز - که طبق مواضع کنونی شان، در هیچ یک از دو دستة رودررو نمی گنجند - در این باره درخور توجه است و به ترسیم صحنة واقعی درگیری کنونی کمک می کند.

[١] مأخذ ٩٥، ص ٢.