می کردند مبنی بر پشتیبانی از هیئت نمایندگی خلق کُرد و محکوم کردن سیاست های امریکا و وابستگان داخلی آن. سپس شیخ عزالدین حسینی سخنانی مشروح ایراد کرد[١]

در این باره، در گزارش خبرنگار روزنامة بامداد در سنندج آمده است:

«بعدازظهر پنجشنبه شیخ عزالدین حسینی رهبر هیئت نمایندگی خلق کُرد، در میان استقبال مردم سنندج و بخش های حومه، وارد این شهر شد و مستقیماً در گورستان تایله حضور یافت و برای کلیة شهدای ایران فاتحة دسته جمعی خواند. وی طی سخنانی ملت ایران و خصوصاً مردم کردستان را به وحدت دعوت کرد و دولت امریکا و عراق را به خاطر اعمال غیرانسانی شان نسبت به ایران و ایرانیان، محکوم کرد و افزود مردم کردستان مسلمان و ایرانی هستند و حاضرند تا آخرین قطرة خون خود را در دفاع از آب و خاک ایران نثار و هرنوع تجاوز به خاک میهن عزیز را سرکوب کنند.

شیخ عزالدین حسینی سپس به مسائل داخلی کردستان اشاره کرد و افزود: دولت، جنگ تحمیلی تازه اش را در کردستان آغاز کرده؛ ولی مقاومت پیشمرگان مانع توسعة آن شده است. آقای بنی صدر رئیس جمهوری در بیانات خود در سالروز جمهوری اسلامی، به جای این که از حقوق خلق کُرد سخن بگویند و مژدة صلح به مردم بدهند، کُردها را تهدید به جنگ کردند و گفتند اسلام در کردستان غریب است. ما می گوییم آنها که جوانان را به جوخة اعدام می سپرند و برای یک کتاب یا جزوه ای مردم را شکنجه می دهند، این اسلام در کردستان غریب است؛ ولی اسلام محمد و قرآن در کردستان مستحکم است و مساجد، کانون عبادت کُردها است. شیخ حسینی گفت: من اعلام می کنم که یک روحانی خدمتگزار خلق کُرد هستم و به هیچ حزب و گروه و سازمانی وابستگی ندارم. من رهبری فردی را به این دلیل که منجر به دیکتاتوری می شود محکوم می کنم؛ زیرا خلق کُرد تجربة تلخی از رهبری فردی و دیکتاتوری دارد.»[٢]

یادآوری می شود که تحرک اخیر عزالدین حسینی، با سازمان دهی گروه های مسلح کُرد به ویژه کومه له، برنامه ریزی و اجرا می شود. این تحرک در جهت خروج از انفعال اخیر و برای مقابله با فروکش کردن تحرکات مسلحانه در کردستان و برای دفع آرامش نسبی موجود است. ایجاد بخشی از این وضعیت، به دلیل شدت گرفتن رفتارهای ضد امپریالیستی نظام جدید و برخوردهای امریکا با آن است. بخشی نیز ناشی از تهدیداتی است که از ناحیة عراق متوجه امنیت ملی و تمامیت ارضی ایران شده است و بخشی دیگر نیز به نوع برخورد نظام با مسئلة کردستان و نوع برخورد حزب دمکرات با این مسئلة برمی گردد که مذاکره و کسب امتیاز را نیز در دستور کار خود قرار داده است. کومه له از چنین وضعی آشکارا ناخشنودی نشان می دهد و در این جا "عنوان روحانی" و "نقش غیرسازمانی" عزالدین را به خدمت حرکت خویش گرفته است.

[١] نشریه خبر (سازمان چریک های فدایی خلق ایران - سنندج) شماره ٤٧، ص٦، ٢٢/١/١٣٥٩.

[٢] مأخذ ١٩، ص١٢.