موازنة قوای موجود بین دو جناح اصلی کنونی حکومت (جریان بنی صدر و جریان حزب جمهوری اسلامی) پرداخته شده است. در مقالة دوم با عنوان "انتخابات ایران و دمکراسی اسلام"، تأثیر کلّی انتخابات در تقویت و تثبیت انقلاب، مورد بحث قرار گرفته است. همچنین به اثبات نادرستی گفته های مخالفان و آثار تحقّق "دمکراسی اسلام" در ایران بعد از انقلاب، پرداخته شده است.

در مقالة اول آمده است: «شاید صحبت از نتایج نهایی انتخابات مجلس شورای ملی در ایران، هنوز زود باشد؛ ولی می توانیم بگوییم که حزب جمهوری اسلامی، در راه به دست آوردن اکثریت در مجلس می باشد؛ اگرچه اکثریت مطلق را از میان ٢٧٠ نماینده به دست نیاورد. در صورتی که این پیش بینی درست باشد، توازن قدرت ها در ایران در چارچوب مقنّنه ادامه خواهد داشت و تداوم حقیقت اوضاع شکل بندی گروه ها و زمینه های نفوذ را بر اساس یک توازن ناهماهنگی تأمین خواهد نمود. از برجسته ترین نتایج موفقیت حزب جمهوری اسلامی در انتخابات مجلس این است که رئیس جمهور بنی صدر، ناچار خواهد شد که نخست وزیر آینده را یا از اعضای حزب مذکور یا از میان کسانی که مورد رضایت حزب باشند، برگزیند. در حالی که بنی صدر در نخستین روز پیروزی اش در انتخابات ریاست جمهوری، اعلام کرده بود که حزب جمهوری اسلامی از بین رفت و مردم را به تشکیل حزب جدیدی به نام "کمیته ملی برای هماهنگی با رئیس جمهور" دعوت کرد.»

السّفیر در ادامة مقاله می نویسد: «بنی صدر در وضعیت آشفته ای به سر می برد؛ مگر این که امام خمینی برخی از اختیارات خود را به او واگذار کند؛ همان طوری که قبلاً برای دادن قدرت به او، از او خواست تا ارتش را بازسازی کند و باید اعتراف کرد که امام دوست ندارد تمام قدرت را به او واگذار کند. درست است که امام از بنی صدر حمایت کرد، ولی ضمناً جواز مرور[١] کامل را به وی نداده است و شکست وی را در مسئلة کمیتة تحقیق بین المللی در مقابل دانشجویان فراهم کرد.»[٢]

در مقالة دوم آمده است: «صرف نظر از این که در انتخابات مجلس شورای ملی ایران، چه کسانی پیروز خواهند شد، باید گفت که بیش از همه، پیروزی از آن دمکراسی اسلام است و علی رغم برخی خلاف کاری هایی که در چهارمین انتخابات، در نخستین سال پیروزی انقلاب اسلامی شده است، باید گفت به کوری چشم کسانی که نسبت به تجربة دمکراسی اسلامی از خود شک و تردید نشان می دهند و یا کسانی که تلاش در شکست آن دارند، در مقایسه با موفقیت این تجربه، این خلاف کاری ها مسئله ای ساده و جزئی می نمایند؛ خواه پرزیدنت ابوالحسن بنی صدر دستور لغو دورة نخست انتخابات و تجدید آن را بدهد و خواه دستور

[١] ابهام جمله احتمالاً ناشی از نارسایی ترجمه است.

[٢] اداره کل مطبوعات خارجی وزارت ارشاد ملی، نشریه "بررسی مطبوعات جهان"، ٧/٢/١٣٥٩، ص ٢٨ و ٢٩، روزنامه السفیر چاپ بیروت، ٢١ مارس ١٩٨٠ (١/١/١٣٥٩).