مهندس بازرگان نخست وزیر لیبرال ایران، با برژینسکی مشاور امنیتی رئیس جمهوری امریکا و یکی از طراحان اصلی نقشه های تجاوزکارانه و جنایت بار این امپریالیسم جهانخوار، نقطة عطف فوقانی این تلاش ها و سازش ها بود.

در آن مرحله، این توطئة سازش، در برابر درایت و پایداری سیاسی امام خمینی در ارتباط با اقدام جسورانة دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، با شکست روبه رو گردید. موج سهمگین و خروشان خشم مردم نسبت به امپریالیسم امریکا - که محمدرضا را برای تدارک گام های بعدش علیه انقلاب ایران به نزد خود پناه داده بود - نشان داد که توده های انقلابی ایران را به آسانی نمی توان برای سازش با دشمن اصلی اش آماده ساخت. با اشغال جاسوسخانه و افشا شدن اسناد فعالیت های امپریالیسم امریکا در ایران حتی در دوران پس از انقلاب، ضربة دردناکی بر مجموعة سیاست امریکا در منطقه وارد آمد و با برکنار شدن دولت گام به گام لیبرال ها و فاش شدن چهرة خائنانة امثال امیرانتظام ها، این توطئة مشترک امپریالیسم امریکا و لیبرال ها دچار وقفه گردید.»

در ادامة اعلامیه، به تحرکات «عوامل وابسته به امپریالیسم» اشاره شده است؛ مانند «حزب خلق مسلمان، نزیه، مقدم مراغه ای» و «ماجراجویانی مانند کومه له و سایر جیره خواران وابسته به بعثی های عراق و پکن در کردستان و خوزستان و گروه های چپ نمای وابسته به امپریالیسم در سراسر کشور» که از جمله بر اثر افشاگری های حزب توده شکست خورد.

این حزب اعلامیه را چنین ادامه می دهد: «در پیامد این شکست ها و تزلزل ها، امپریالیسم امریکا تدارک یک حملة همه جانبة سیاسی، اقتصادی و نظامی را علیه انقلاب ایران آغاز کرد و تمام نیروی خود را به راه انداخت تا همگی متحدین خویش را در دنیای امپریالیستی، از کانادا و اروپای غربی گرفته تا ژاپن و استرالیا، و در دنیای وابسته به امپریالیسم، از اسرائیل و سادات و عربستان سعودی گرفته تا عمان و امارات و پاکستان، و همچنین متحد تازه اش چین را وارد این کارزار کند... امریکا در صدد برآمد که پایگاه های تازه ای در کشور دست نشاندة خود در اطراف ایران به دست آورد. در چارچوب همین نقشه، بهره گیری از خیانت انورسادات افغانی، یعنی حفیظ الله امین، مقدمات برقراری تسلط امپریالیستی را در افغانستان آماده کرد. حفیظ الله امین از شرق و عراق بعثی ها از غرب، علیه انقلاب ایران تحریک می کردند. تحریکات امین را امپریالیسم مورد استفاده قرار می داد؛ برای آن که مناسبات ایران را با اتحاد شوروی تیره سازد. این بهانه برای عناصر ضد کمونیست و به ویژه ضد شوروی در دولت و سایر نهادهای حاکمة جدید، بسیار مورد پسند بود و برای عوامل امریکا که در دستگاه های دولتی و به ویژه در ارتش هنوز مقامات حساسی را در دست دارند، و عوامل سازشکار و تسلیم طلب که در همة نهادهای حاکمة انقلاب مواضع محکمی را در اختیار دارند، بی اندازه خوشایند.»[١]

[١] همان.