با جناح خط امام نیاز شدیدی به حفظ و توسعه مشروعیت جریان خویش داشت، در مناسبت های مختلف مسئله کردستان را مطرح می کرد و قاطعانه و با صراحت از تسلیم نشدن نظام به گروه های مسلح سخن می گفت. او در عمل، خط مشی های کاملاً متفاوتی با مشی دولت موقت که پس از ماجرای لانه جاسوسی نقش خود را به شورای انقلاب داده بود، پیش گرفته بود.

این گونه اعلام مواضع و رفتار و عملکرد از اوایل سال ١٣٥٩ [دوره زمانی مربوط به کتاب حاضر] روز به روز برجستگی بیش تری یافت و در عمل نوعی وحدت نظر نزدیک و اجماع در میان جناح ها و شخصیت های حکومتی ایجاد کرد و جریان مسالمت جو که طی نیمه دوم سال ١٣٥٨ در منطقه کردستان میدان را به ابتکار عمل حریف واگذار کرده بود، در تهران نیز طی فروردین ١٣٥٩ عرصه را به رقیب واگذار کرد.

آنچه در مراسم روز جمهوری اسلامی اعلام شد شاهد خوبی بر این مطلب است. در موقعیتی که افکار عمومی به شدت از ناتوانی نظام در قضیّه کردستان نگران و عصبانی بود و هر روز تحرکات مسلحانه رو به افزایش گروه های مسلح کرد در بازتاب وسیعی بازگو می گردید، طبیعی بود که مسئله کردستان از مهم ترین مباحثی باشد که در سخنرانی بنی صدر در مقام رئیس جمهوری و فرمانده کل قوا، در مراسم ١٢ فروردین مطرح می شود.

بنی صدر به خوبی غلیان احساسات مردم را حس کرد و خود را در شأن یک قهرمان انقلابی و اسلامی قرار داد. اقدامی که واضح بود به افزایش مشروعیت وی منجر می شود و موضع او را در مبارزات جناحی موجود تقویت خواهد کرد. وی در سخنرانی خویش به ویژه دربارة کردستان، مفصلاً صحبت کرد و از جمله گفت: به گمان این که من آزادی گرا و لیبرال هستم، وانمود می کردند که قاطعیت انقلابی در کار نخواهد آمد ... و جواب گلوله را با حرف خواهم داد. وی این را تصوری غلط خواند و خاطرنشان کرد: «ما هم در گنبد و هم در کردستان با قاطعیت در برابر هر توطئه ای ایستاده ایم.»

بنی صدر از "ارتش و سپاه انقلاب که با قاطعیت، توطئه ای مسلحانه را درهم شکستند" تقدیر کرد و به آنها گفت: «ملت شما در این جا حاضرند و با تکبیر شما را ستایش می کنند.»

بنی صدر گفت: «از روز نخست من بر این باور بودم که مردم کردستان جدایی از ایران را به هیچ قیمت نمی خواهند؛ نه زیر بار می روند، نه تحمل می کنند. بر این باور بودم که مردم کردستان از صمیم دل خواهان پیروزی انقلاب اسلامی ما هستند و خود آنها جزئی از این انقلاب و کوشای در این انقلاب و شریک ما در سرنگون کردن رژیم منفور پیشین بودند؛ بنابراین من به این مردم گفته ام که هر وقت آنها بخواهند، ارتش با نیروهای مسلح ما آماده اند از خواست آنان پیروی نمایند و عناصر مسلحی را که می خواهند به زور، ارادة خودشان را بر مردم آن سامان و به ملت ما تحمیل کنند، بر سر جای خودشان بنشانند.»