کم تر از ده روز بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و به رغم تأکیدهای مکرر رهبر آن، امام خمینی، مبنی بر عدم تعرّض به مراکز نظامی، روز ٣٠ بهمن ١٣٥٧، پادگان مهاباد طی یک عملیات توطئه آمیز به دست حزب دمکرات تصرف شد. گزارش های داخلی سپاه نشان می دهد که عزالدین حسینی در مقام قاضی عسکر پادگان با همکاری مشاور خویش سرگرد عباسی نامی که بعدها در لیست سران گروه های مسلح مخالف نظام ظاهر شد، تمام مسئولان پادگان و فرماندهان گردان آن را به یک جلسه دعوت کرد. مدعوین همگی دستگیر و به زندان پادگان برده شدند و پادگان بدون مقاومت سقوط کرد و غارت شد. پادگان مهاباد مقر تیپ بود و تمام امکانات یک تیپ از جمله حدود ٨ دستگاه تانک، ١٠٥ عراده توپ ١٠٥ میلی متری، تعدادی سلاح پدافند هوایی، انبار مهمات، تعدادی خودرو و ... را داشته است. غارت این اقلام - که بعدها در درگیری های منطقه علیه نظام و طرفداران آن مورد استفاده قرار گرفت - و سقوط پادگان عملاً به معنای سلطه کامل حزب دمکرات بر شهر مهاباد بود. حدود یک ماه بعد، یعنی در اواخر اسفند ١٣٥٧ یک هجوم دیگر برای تصرف پادگان سنندج طراحی شد که ناموفق ماند و باعث حوادث نوروز ١٣٥٨ سنندج و اعزام هیئتی عالی رتبه شامل آیت الله طالقانی، بنی صدر و ... به سنندج گردید. سه ماه بعد پادگان سردشت تصرف شد و تجهیزات آن به غارت رفت. البته علاوه بر تعدادی قابل توجه خمپاره انداز و گلوله آن، تجهیزات این پادگان عمدتاً انفرادی و سبک بود، از تجهیزات سنگین فقط دو نفربر وجود داشت. در مورد مقرها و پاسگاه ها و پادگان های ژاندارمری قضیه آسان تر بود و در مجموع طبق برخی گزارش ها، طی شش ماه اول سال ١٣٥٨ حدود ٥٠ درصد اموال و امکانات ژاندارمری در منطقه به غارت برده شد. در بعضی از موارد سلاح و تجهیزات ژاندارمری خیلی مسالمت جویانه و بدون درگیری تحویل حزب دمکرات شد. حتی لیست اقلام تحویلی برای ارائه به مقامات دولتی، تهیه می شده است.

در مجموع طی ٦ ماه اول بعد از پیروزی انقلاب، نوعی بلاتکلیفی در مناطق کردنشین حاکم بود. تا این زمان اگر مقاومتی در منطقه انجام می گرفت، محلی بود و در مرکزیت نظام برنامه متمرکز و سراسری برای کردستان، عملاً وجود نداشت و همین، پیشرفت روزافزون مخالفان قوم گرای کرد را سبب می شد و بر انزوای طرفداران نظام می افزود. طی

[١] بهتر است مطالب مربوط به جریان های قومی کردی و حوادث کردستان و آذربایجان غربی و حواشی آن را در کتاب های اول تا ششم روزشمار جنگ به صورت موضوعی، بررسی کنید. البته تا زمان انتشار کتاب حاضر، فقط کتاب اول (پیدایش نظام جدید) و کتاب دوم (بحران در خوزستان) انتشار یافته است. مابقی در دست تدوین است و به مرحله انتشار نرسیده است.