روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٨٩٩ - روزشمار جنگ یکشنه ٢٤ فروردین ١٣٥٩٢٧ جمادی الاولی ١٤٠٠ ١٣ آوریل ١٩٨٠
مسلمان پیرو خط امام را در این مورد تکذیب کند. در این نامه یادآوری شده است که سانسور با نشر اکاذیب و فساد تفاوت دارد و سپس بیان شده است که بودجة مستضعفین که روزنامة اطلاعات مزدور از آن بهره مند است، در جهت اجرای خواسته های پلید مستکبرین صرف می شود.
خبرگزاری پارس یادآوری کرده است که در حمله به دفتر روزنامة بامداد و آتش زدن آن که چندی پیش رخ داد، "رزمندگان خلق" مسئولیت آن را به عهده گرفتند.[١]
همچنین "حزب تودة ایران - سازمان فسا - فارس" اطلاعیه ای انتشار داد و طی آن اعلام کرد: نیمه شب پنجشنبه ٢١/١/١٣٥٩، ضدانقلاب و عوامل مفسده جوی همدست آن، با استفاده از فرصت شبانه، کیوسک نشریات و کتب حزب تودة ایران در شهر فسا (فارس) را به آتش کشیدند و آن را نابود ساختند. ضدانقلاب با اقدام ناجوانمردانه و کینه توزانة خود، مبلغی معادل ٤٠ هزار ریال خسارت وارد آورد. حزب تودة ایران سازمان فسا، این عمل وحشیانة ضدانقلاب و عوامل همدست او را شدیداً محکوم می کند و از مسئولان امر به ویژه فرماندار، مأموران انتظامی و سپاه پاسداران می خواهد که با قاطعیت، جلوی اقدامات تشنج آفرین و تخریبی را بگیرند تا ضدانقلاب نتواند راه را برای نفوذ امپریالیسم و عوامل همدست محلی آن هموار سازد[٢]
٥٤٢
سازمان های مختلف مارکسیستی، هرکدام در چارچوب مشی خویش به تحلیل هویت رژیم بعث عراق می پردازند. در این جا از دو حزب کمونیستی که دشمن یکدیگرند، دو مقالة خلاصه شده ارائه می شود.
حزب مائوئیستی رنجبران در شمارة امروز هفته نامه رنجبر، ارگان این حزب، به تحلیل ماهیت رژیم عراق پرداخت. رنجبران که یک گروه کمونیستی ضدروسی است، در این تحلیل به پیمان دوستی شوروی و عراق اشاره کرد؛ اما با این حال، چندان به کوبیدن شوروی نپرداخت و تلویحاً مضمون حرکت عراق را بیش تر امریکایی قلمداد کرد. در این مقاله آمده است:
ناسیونالیسم خرده بورژوازی عراق، پس از سرنگونی رژیم سلطنتی سابق و در مبارزه با امپریالیسم غرب، به امپریالیسم شرقی نزدیک شد؛ قرارداد به اصطلاح دوستی با آن بست و هزاران مستشار روسی به پایگاه های نظامی عراق روانه شدند. پس از مدتی کار به جایی کشید که روس ها با استفاده از موقعیت، تا حد فعالیت برای سرنگونی دولت عراق و تکرار ماجرای یمن جنوبی در عراق پیش رفتند که با عکس العمل رژیم بعث مواجه شدند. به دنبال این جریان، رژیم عراق در سال های اخیر بیش تر به اروپا، به ویژه فرانسه متمایل شد؛ در عین این که به علت فشار شوروی و پایگاه ضعیف خود، به امریکا نیز نزدیک تر گردید.[٣]
[١] مأخذ٦، ص١.
[٢] روزنامه نامه مردم، ٢٥/١/١٣٥٩، ص٨.
[٣] نشریه "رنجبر"، ارگان حزب رنجبران ایران، ٢٤/١/١٣٥٩.