ماهیت حمایت از محرومان را در گروه های چپ غیرمذهبی و متحدان آنان، مورد سؤال قرار دهد و تناقض موجود در وضع کنونی آنان را بازگو کند و از این طریق با تهاجم آنان به انتخابات، مقابله کند. در این سرمقاله آمده است:

پس از انتشار نتیجة آرای انتخابات مجلس شورای اسلامی، روشن شده است که حوزه های واقع در محور جنوبی خیابان انقلاب، عمدتاً به لیست کاندیداهای حزب جمهوری اسلامی، روحانیت مبارز و مجاهدین انقلاب رأی داده اند و حوزه های واقع در شمال این محور، با تناوبی قابل تفسیر، به سازمان مجاهدین خلق، چریک های فدایی، حزب توده و سایر گروه های چپ رأی داده اند. البته استثناهایی هم در میان هست که نمی توان آنها را قاعده به حساب آورد.

چرا چنین است؟ این حزب ها و گروه ها و دسته ها و فعالیت ها، در هر شکل و شمایل عینی که ظاهر شوند، فقط نمایشی سطحی هستند از موقعیت های ژرف تر اقتصادی و اجتماعی و ایدئولوژیک که می توان آنها را تا حد زیادی، به وسیلة کنکاش و قالب گیری نظری، فهم پذیر ساخت. باید نقبی به ریشه ها زد، و نتایج انتخابات شورای اسلامی، ابزاری در دسترس ما قرار می دهد که برای تعمیق دانش سیاسی خود، حدس هایی بزنیم و معنای گرایش های گوناگون را که در قالب آرای مردم عینیت پیدا کرده است، بتوانیم درک کنیم. شناخت ریشة تمایل مترفین جامعه به سازمان هایی که بیش تر از گروه های دیگر، ادعای دفاع از منافع مستضعفین را دارند، و شناخت عامل رجوع مستکبرین رژیم سابق به گروه هایی که چپ روی در میان آنها به صورت بیماری مزمن در آمده است، برای ما روشن خواهد ساخت که دوستان خلق چه کسانی هستند و دشمنان آنها کدام.

آیا حیرت انگیز نیست که ساکنان خیابان وزرا - که حقّاً محل سکونت وزیران و مشاوران و عاملان رژیم گذشته بوده است - اکثر آرای خود را به نفع سازمان و سازمان هایی بریزند که در حرف و شعار، مخالف سرسخت آنها به شمار می روند؟ این پارادوکسی است که باید تفسیری داشته باشد و صرفاً ادعای آن که روشنفکران به ما رأی داده اند یا تعداد باسوادان در مناطق مزبور بالا بوده است، لعاب بی رنگی است که نمی تواند حقایق عمیق تر را در این ماجرا پنهان دارد.[١]

یادآوری می شود امروز آقای هاشمی رفسنجانی مطلبی دربارة مجلس شورای ملی و انتخابات اعلام کرد؛ مطلبی که به معنای سنگینی قطعی و غیرقابل تردید کفة معتقدان به صحت انتخابات است و نقطة پایان همه حرف ها در این باب محسوب می شود. وی نظر امام خمینی را به صورت ذیل بازگو کرد: «امام از نتیجة انتخابات راضی بودند و اظهار امیدواری کردند که دور دوم انتخابات مانند دور اول انجام شود. همچنین امام به مسئولان تأکید کردند که نقش اساسی مجلس را در نظر بگیرند و به مردم توضیح بدهند که این مجلس،

[١] مأخذ ١٠، ص ١ و ٢.