حزب تودة ایران، همواره نقش یک گروه طرفدار انقلاب و ایران را بازی می کند که صرفاً به فعالیت سیاسی ( نه عقیدتی) می پردازد و برای تداوم نظام و انقلاب - که این حزب همواره عنوان "اسلامی"اش را فراموش می کند - به ارائه راه حل های مختلف اقدام می کند. البته این راه حل ها همواره خط سیر مشخصی را دنبال می کنند و آن این که شوروی حامی و دوستدار انقلاب و مردم است. بسیاری از مواضع حزب، تصریحاً یا تلویحاً این نکته را در بر دارد که باید برای مبارزه با امپریالیسم، از شوروی کمک خواست. حزب توده که حساسیت ملت ایران را دربارة کمونیسم می شناسد، از شوروی بیش تر باعنوان رژیمی سوسیالیست یاد می کند؛ رژیمی که همانند جمهوری اسلامی، برای رفاه و آزادی مردم و با انتخاب مردم تشکیل شده است. از نظر این حزب، تمام مشکلات ایران از امریکا است و برای حل آن شوروی بهترین یاور است. در ادامة این خط سیر، امروز کمیتة مرکزی حزب تودة ایران اطلاعیه مفصّلی باعنوان "اعلامیة کمیتة مرکزی حزب تودة ایران دربارة لحظة خطرناک کنونی" منتشر کرد. این اعلامیه در روزنامة ارگان حزب چاپ شد. عنوان اصلی آن که به صورت درشت ترین تیتر صفحة اول به چاپ رسید، این بود: «با تجهیز و اتحاد همة نیروهای انقلابی، می توان توطئة امپریالیسم امریکا را در هم شکست.» حزب توده در ابتدای این اعلامیه مفصل اشاره کرد «ابرهای تیره ای در آسمان انقلاب ایران [ و نه انقلاب اسلامی ایران] پدیدار شده که هر روز متراکم تر می شود.» همچنین با یادآوری «تجربة دردناک جنبش ملی ما در مرداد سال ١٣٣٢ و تجربه های دردناک نظیر آن در انقلاب های کشورهای نظیر ایران»[١]دلیل صدور چنین اعلامیه ای را احساس مسئولیت تاریخی این حزب بیان کرد و افزود: «حزب تودة ایران دیدگاه های خود را در لحظة کنونی در اختیار همة مقامات مسئول جمهوری اسلامی و همة نیروهای مبارز انقلابی می گذارد[٢]در ادامة این اعلامیه آمده است:

«رویدادهای چند هفتة پایان سال گذشته و اولین روزهای سال نو در میدان سیاست داخل ایران، و آنچه در ارتباط با کشور ما در جهان گذشته است، بیانگر یک چرخش بسیار جدی و نگرانی آور در مجموعة سیاست داخلی و خارجی جمهوری اسلامی ایران بوده اند. سمت گیری اساسی این چرخش عبارت بود از گرایش به نزدیکی به امپریالیسم امریکا، با میانجی گری امپریالیسم اروپای غربی و چین.

... امپریالیست های امریکایی، پس از پیروزی انقلاب کوشیدند تا با کمک کارگزاران خود مانند امیرانتظام و نزیه و مراغه ای و دریادار علوی و بسیاری از امثال آنها - که متأسفانه هنوز هم در مقامات حساس دولتی جای دارند - با استفاده از سازشکاری و تسلیم طلبی لیبرال های ایران که فکری جز نجات سرمایه داری از زیر ضربات انقلاب نداشته و ندارند، اوضاع را به تدریج در مسیری مطابق میل خود بیندازند. تدارک و انجام دیدار محرمانة

[١] روزنامه نامه مردم، ١١/١/١٣٥٩، ص ٤ و ٥.

[٢] همان، ص ١.