منطقه مشغول توطئه چینی هستند، مشکوکیم و تأکید می کنیم که انقلابیون ایران صرف نظر از هرگونه اختلاف مسلکی و سیاسی و تشکیلاتی، یکدل و یکصدا تا پای جان بر سنن ضد امپریالیستی (امریکایی) امام خمینی استوارند. ... ذکر این مطلب نیز ضروری است که انقلاب ایران در مضمون رهایی بخش ضد امپریالیستی و اسلامی خود، هیچ صبغة تجاوزکارانه ندارد؛ و لذا چنانچه دولت عراق مدعی تحریکات و مداخلاتی از جانب ایران است، بایستی مدارک مستند خود را ارائه نماید تا از این سو نیز رسیدگی قاطعانه به عمل آمده و هیچ گونه موجب دستاویزی برای فتنه انگیزی باقی نماند.»[١]

جنبش مسلمانان مبارز، موضع اخیر دولت عراق را در مراحل بحرانی کنونی یک تحریک امپریالیستی در دامن زدن به اختلافات داخلی منطقه به شمار آورد و آن را فشار جدیدی بر انقلاب ایران دانست که «ملت قهرمان ما را از حمایت ملت های عرب مسلمان در مقابل امپریالیسم محروم می کند.» به نظر گروه مزبور، «طرح این مسئله، دامن زدن به تضادهای فرعی در مقابل تضاد اصلی است که امپریالیسم جهانخوار فراموش شود و ملت ایران در مقابل عرب، و عرب در مقابل ملت ایران قرار بگیرد؛ همچنان که در قالب این برنامه ها جریان های ضدکمونیستی را نیز دامن می زند که نتیجه اش جلوگیری از سرایت انقلاب ایران است.» جنبش مسلمانان مبارز معتقد است: «در مراحل حساس کنونی که بحران جهانی روی مسئلة ایران است، تأکید بر منافع ملّت ها در برابر دشمن مشترک و فاش کردن این توطئه، طرح و محتوی دادن به مبارزة ضدامپریالیستی است که ملت ها را متوجه کرده، اختلافات درونی را کنار خواهند گذاشت و برای مقابلة مشترک با امپریالیسم و نیفتادن در دام جهانخواران، علیه هرگونه توطئه ای بسیج خواهند شد.[٢]

یکی از اعضای کادر مرکزی حزب توده، دربارة ادعای عراق در مورد جزایر سه گانه گفت: «تنها مسئلة جزایر تنب و ابوموسی در میان نیست، بلکه هدف اصلی عراق مخالفت با انقلاب ایران است. آنچه موجب این فریادها از طرف عراق شد چیز تازه ای نیست؛ زیرا از بدو پیروزی انقلاب اسلامی ایران، صدام حسین خطر را در مورد حکومت غاصبش احساس کرده بود و از جنبشی که در درون عراق پا می گیرد به وحشت افتاده است و این خطر را متوجه ایرانی های مقیم عراق کرده است.»[٣]

سخنگوی جبهة ملی ایران گفت: «اظهارات دولت بعثی عراق نشانة آن است که این دولت آلت دست استعمار و استثمار است و به خاطر ضربه زدن به انقلاب شکوهمند ملت ایران است که این صحبت ها و مباحث، پیش کشیده می شود.» وی گفت: «دنیا می داند این جزایر از اول متعلق به ایران بود و مسئله، اشغال نظامی نبود و فقط دولت ایران حاکمیت مجدد خود را در آن جا اعمال کرد.» او افزود: «ملت و همة گروه ها فارغ از هرگونه نظر و جهت سیاسی، پشتیبان دولت خواهند بود.»[٤]

[١] نشریه "مجاهد"، ارگان سازمان مجاهدین خلق ایران، شماره ٣٥، ١٩/١/١٣٥٩، ص ١ و ٢.

[٢] مأخذ١، ص ٣.

[٣] مأخذ١، ص ٣.

[٤] مأخذ١، ص ٣.