در امریکا، سکوت مقامات اصلی تصمیم گیر ادامه دارد؛ امّا گروهی از سناتورهای امریکایی که از یک ناو امریکایی بازدید کرده بودند، گفتند: به نظر می رسد خلبانان ناوهای هواپیمابر مستقر در اقیانوس هند، برای حمله به برخی هدف های مشخص در ایران بی صبری می کنند. سناتور ژوزف بیدن به خبرنگاران گفت: نیروی ضربتی ما به اندازة کافی به منطقه نزدیک است تا به هر کشوری در این ناحیه حمله کند. وی گفت: اگر روش های سیاسی نتواند به آزادی گروگان ها منجر شود، حضور نظامی ما به کار خواهد آمد. بیدن و سناتور بیکر گفتند: در گفت وگوهامان با خلبانان و ملوانان، آنها آمادة حمله به هدف های مشخص در ایران بودند.[١] در این حال به گزارش آسوشیتدپرس، مقامات رسمی امریکایی گفتند: دولت این کشور در مقابله با شکست تلاش ها در زمینة انتقال گروگان های امریکایی به دولت ایران، ممکن است ظرف ٢٤ ساعت، تصمیم به اِعمال یک سری مجازات های اقتصادی جدید بر ضد ایران بگیرد. این مقامات افزودند: اگر شانس فوری برای ایجاد اوضاعی بهتر در ایران به وجود نیاید، اقدامات اولیه در این راه را روز دوشنبه (١٨/١/١٣٥٩) پرزیدنت کارتر انجام خواهد داد. این اقدامات اقتصادی، حداقل شامل دو امر خواهد بود: تحریم اقتصادی ایران به وسیلة امریکا در کلیة کالاها به جز مواد غذایی و دارو، و کاهش بیش از پیش دیپلمات های ایرانی در امریکا.[٢]

٢٩٦

امروز رادیو امریکا خبر داد: «تظاهرات امریکاییان به منظور حمایت از گروگان های امریکایی، در نقاط مختلف امریکا برگزار شده است؛ ولی معنوی ترین آنها دعای مخصوص شب که روبه روی سفارت ایران در امریکا، در روزهای یکشنبه برگزار می شود، می باشد که در آن امریکاییان شمع های برافروخته را در حالت سکوت مطلق به دست می گیرند. مسئول برگزاری این مراسم هفتگی، در گفت وگویی با شبکه های تلویزیونی امریکا اعلام کرد که نامه ای از بروس لینگن کاردار سفارت امریکا - که به اتفاق دو تن از مقامات امریکایی، در وزارت خارجه ایران به سر می برد - دریافت کرده است. در این نامة سپاسگزاری، لینگن اظهار داشته است که ما می دانیم عدالت در کنار ما، و مردم امریکا در پشت سر ما می باشند، و این به ما قوت قلب می دهد که با احترام از این غائله بیرون آییم.»[٣]

٢٩٧

در بازتاب ماجرای گروگان ها در ایران، شمارة امروز کیهان در سرمقاله (یادداشت روز) خود نوشت: «هم ما می دانیم و هم امریکا که انتقال گروگان ها به دولت، از جنبه های بهداشتی و پزشکی چیزی به اصل قضیه اضافه نمی کند، و اتفاقاً هم ما می دانیم و هم امریکا که طرح این مسئله، بهانه ای توخالی بیش نیست! امپریالیسم امریکا در این نقل و انتقال چه چیزی را به دست می آورد؟»

در ادامه، پاسخ های ذیل داده شده است: افتادن ابتکار عمل به دست امریکا؛ بی اعتبار کردن

[١] خبرگزاری پارس نشریه، "گزارش های ویژه"، شماره ١٨، ١٩/١/١٣٥٩، ص ٢، آتن - خبرگزاری آسوشیتدپرس، ٦ آوریل ١٩٨٠ (١٧/١/١٣٥٩).

[٢] مأخذ ٥، ص ٢، واشنگتن - خبرگزاری آسوشیتدپرس، ٦ آوریل ١٩٨٠ (١٧/١/١٣٥٩).

[٣] خبرگزاری پارس، نشریه "گزارش های ویژه"، شماره١٧، ١٨/١/١٣٥٩، ص ١٠، بخش فارسی رادیو صدای امریکا، ١٧/١/١٣٥٩.