روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٦٦ - روزشمار جنگ سه شنبه ٥ فروردین ١٣٥٩٨ جمادی الاولی ١٤٠٠ ٢٥ مارس ١٩٨٠
برایتان، در رابطه با پاره ای مطالب بسیار حساس مملکتی به استحضار می رسانند:
١- شاه خائن با اشاره و صلاحدید اربابان امریکایی خود، راهی قلب منطقه شده است تا در مرکز ثقل ساواکی ها و دژخیمان فراری، و زیر چتر امنیتی و نظامی سادات و اسرائیل، کماکان توطئه بر علیه انقلاب ایران را از نزدیک ادامه دهد، و به همین دلیل نیز آنها در مدت اقامت امام در بیمارستان، بر ضد آمال فرد فرد ملت از هیچ گونه شایعه پردازی ابا نداشتند. همچنین در این ایام، نوکر سرسپردة دیگر امریکا یعنی بختیار خیانتکار، به فعالیت های بی سابقه ای در اروپا دست زده است و مراودات و مراجعات بسیاری پیدا کرده است. قبل از این نیز شاهد بودیم که امریکا هم زمان با فعل و انفعالات شدید نظامی در منطقه، تلاش نمود تا در کسوت کنفرانس پاکستان، سران ارتجاعی وابسته به خودش در منطقه را از موج احساسات ضد استعماری امریکایی که تحت رهبری شما در منطقه برانگیخته شده بود، مصون دارد؛ چرا که امریکا به رغم منطق خدشه ناپذیر خلق ها و تاریخ جهان، گمان این را داشته و دارد که افکار عمومی کشورهای تحت سلطه را تا آن جا که می تواند، از دشمن اصلی شان منحرف سازد؛ حال این که شما بارها و بارها تأکید فرموده اید که امریکا این شیطان بزرگ جهان، دشمن اصلی است و کلیة روابط و پیوندهای استعماری اقتصادی و سیاسی و نظامی و فرهنگی بایستی با آن قطع گردد.
٢- متأسفانه تا این تاریخ، منویات ضد امپریالیستی شما مبنی بر قطع تمام پیوندهای استعماری، چنانکه باید و شاید اجرا نشده و برای همة مسلمانان انقلابی ایران در رابطه با آنچه فوقاً عرض شد، اسباب نگرانی است.
٣- علاوه بر همه این ها، این روزها در کوران انتخابات در صحنة سیاست داخلی نیز شاهد بالاگرفتن اختلافات فرقه ای و حزبی و گروهی من جمله بر علیه مجاهدین خلق ایران هستیم. تمایلی که بر حسب آن، با آن که موقعیت کشور ما در مقابل امریکا هیچ تفاوتی با یک ماه پیش نکرده است، مجاهدین نیز به مثابة دشمن تلقی شده و گاه صراحتاً "مهدورالدم"، و بدتر از ساواکی، و دشمن اصلی در داخل کشور، و شایستة هرگونه سرکوب معرفی می گردند و البته آشکار است که اگر این گونه تمایلات مهار نشود، عواقب وخیم آن، که یادآور اختلافات و جنگ و جدال های حیدری - نعمتی است، بیش از پیش راه را بر مقاصد شوم امپریالیست ها هموار خواهد نمود. حال آن که بدیهی است لااقل تا وقتی زمینه های هرگونه طمع و چشم داشت امپریالیست ها بر این میهن اسلامی، منتفی نشده باشد، شقّه شدن نیروهای مردم هرگز به سود انقلاب نبوده و هیچ چیز مسموم تر و خطرناک تر از تبدیل وحدت کلمه به تفرقه و تفرق نیست.
٤- در ارتباط با همین گونه اختلافات - که نهایتاً چشم اندازی جز موضع گیری متقابل نیروها در قبال یکدیگر، به زیان تمامی انقلاب رهایی بخش ضد امپریالیستی و اسلامی مان ندارد - ما نمی توانیم از مقدمه چینی هایی که به اشکال مختلف، در آستانة انتخابات صورت می پذیرفت، فروگذار نموده و مثلاً تهدید مسلحانة یک روزنامه، به خصوص علیه خودمان را به عرض امام