سازمان دهی شده است، همراه می باشد؛ از جمله بعد از ظهر امروز انفجاری در یکی از مدارس اهواز روی داد که باعث وحشت دانش آموزان شد و سه مجروح به جای گذاشت. سپاه پاسداران خوزستان در این باره اطلاعیه ای صادر کرد که در آن آمده است: در دبستان شهید حمید شجرات (ماندانای سابق) در منطقة زیتون کارگری اهواز، ضد انقلاب یک چاشنی و مقداری پلاستیک به عنوان ترقه به یکی از دانش آموزان می فروشد و به او می گوید که این ترقه را به علت این که صدای زیادی ایجاد می کند، در مدرسه منفجر کند. این عمل باعث زخمی شدن سه نفر از دانش آموزان بی گناه این مرز و بوم شد[١]

١٤٩

مدیریت کنونی رادیو تلویزیون، مورد پسند و تأیید رهبران حزب جمهوری اسلامی نیست و به نظر آنان برنامه های صدا و سیما در ورطة ابتذال قرار دارد و پایین تر از آن است که بازگو کننده و نمایندة آرمان ها و ارزش های انقلاب باشد؛ به خصوص برنامه های نوروزی تلویزیون و عدم تناسب برنامه های تفریحی آن با شئون نظام جدید و نیازهای مردم مسلمان و انقلابی، از موضوعاتی است که مورد توجه عمدة ارگان این حزب یعنی روزنامة جمهوری اسلامی می باشد. در شمارة امروز این روزنامه، یادداشت مفصلی با عنوان "رادیو تلویزیون در سراشیب سقوط" درج شده است. این یادداشت، مدیریت سازمان صدا و سیما را به شدت مورد هجوم قرار داده است. در این نوشتة بدون امضا که شباهت بسیاری به یک "بیانیة اعلام مواضع" دارد، آمده است:

«گردانندگان جعبة جادویی جادو شده اند. چه کسانی آنها را جادو کرده اند؟ آنها خط ابتذال را گرفته و بر خط انقلاب می خندند. آنچه رادیو و تلویزیونی ها ظرف چند روز گذشته به خورد مردم داده اند، ١٨٠ درجه مغایر بیاناتی است که امام در پیام نخستین روز سال نو، زیر گوش همة نهادها به صراحت هرچه تمام تر خواندند... چگونه است که در چنین شرایطی، ملت باید شاهد برنامه های پانتومیم آنچنانی و ترانه های ترانه خوان های ساواکی باشد. این سؤالی است که در برابر مسئولین رادیو تلویزیون قرار دارد.

صدای ما از جای گرمی بلند نمی شود. می دانیم که اشکالات فراوانند؛ می دانیم که در میدان توپخانه و گمرک و انقلاب، گوش عابرین در معرض شنیدن تصنیف های گوگوشی است؛ می دانیم که در ازای پاک شدن رادیو تلویزیون از لوث وجود این مدیحه گویان و مجلس گرم کن های شاهنشاهی، باید برنامه های دقیق تفریحی و علمی و... تدوین کرد تا ضمن جذابیت، جنبة یادگیری و آموزشی نیز داشته باشد و لابد شما گردانندگان رادیو تلویزیون نیز از این همه مطلعید؛ اما آیا نتوانستن، دلیل بر انتخاب هجوها و هزل ها و ساده ها و راحت الحلقوم های سلطنتی است؟ سؤال دیگر آن که آیا وقت برای تدوین برنامه های عادی و معمولی و معقول دیگری نبود؟ بهتر نیست اگر توان ادارة رادیو تلویزیون در شورای مدیریت آن نیست، با اعلام آن خیال خلق را راحت کنند؟

[١] مأخذ ٥، ص ١.