در قسمت دیگر نامه نوشته ای که من قادر به خواندن یک آیه از قرآن نیستم، ولی در تعجبم از تویی که به آیه های قرآن استناد می کنی؟! چرا این همه خطا و انحراف و خیانتکاری در زندگی خصوصی ات مرتکب شده ای؟ که بیش از این نمی خواهم وارد جزئیات آن شوم؛ زیرا هنوز هم معتقدم زندگی خصوصی هر کسی به خود و خانواده اش مربوط می شود و اگر اکنون دست به قلم برده ام، فقط به خاطر خود و عقیده ام می باشد، نه افشای زندگی خانوادگی مان، و اگر تو مایل باشی، مدارک زندة این خطاها و خیانت ها و انحرافات را طی نامة مفصلی به طور خصوصی برایت پست می کنم.

و اما دربارة زندگی طاغوتی مان: من که یک معلم با حقوق ماهیانة ٣٧٤٨٩ ریال هستم، چگونه می توانم زندگی طاغوتی فراهم نمایم؛ ولی با این همه من یک طرفدار ساده سازمان هستم و مجاهدین در قبالم هیچ گونه مسئولیتی ندارند؛ ولی این سؤال دربارة تو که معاون پارلمانی وزیر بهداری هستی، مطرح می گردد و مطمئنم با نوشتن این نامه و عنوان کردن مسائل خصوصی خانوادگی ات و ربط دادن آن به سازمان و در نتیجه کمک به ایجاد جو ضد مجاهدین، به پست های بالاتری نیز دست خواهی یافت.

در قسمت دیگر نامه ات توهین به روحانیت و جمهوری اسلامی را به من نسبت داده ای؛ اگرچه این مطلب اساساً واقعیت ندارد، ولی نگذار در اذهان مردم این چنین منعکس شود که تو برای سرپوش گذاشتن بر ضرب و جرح من این دستاویز را ساخته ای؛ مطلبی که متأسفانه در رژیم گذشته به نوعی دیگر باعث بسیاری از ظلم ها و رفتار غیرقانونی و غیرانسانی می گردید. و من معتقدم که هیچ کدام از این مسائل نمی توانند مسئلة اصلی یعنی ضرب و شتم مرا توسط یک فرد کمیته ای، لوث نماید؛ پس باید در پی ریشه یابی درد بود نه ظاهر سازی و عوام فریبی و سوء استفاده از احساسات پاک مردم با عنوان کردن مسائل خانوادگی. و حال که تو دنبال ضارب و علل آن و پیگیری شکایت من نرفتی، به عنوان یک مقام مسئول مملکتی، حداقل با توجه به اعلامیة تهدید به قتلی که ضمیمه نامه است و مسئلة جان یک انسان مطرح است، امیدوارم که در این مورد خاص، نه به عنوان همسرت، بلکه به عنوان یک هموطن ایرانی و مظلوم واقع شده، اقدام لازم را بنمایی.

در خاتمه، انتظارم از ارگان یک حزب رسمی این است که به بررسی مسائل و دردهای سیاسی و اجتماعی و اقتصادی بپردازد و برای بالا بردن تیراژ، مسائل خانوادگی مردم را دامن نزند. من بر عکس همسرم که به خاطر حفظ مقام، زیر نامه اش را امضا ننموده، امضا می نمایم؛ زیرا اعتقاد دارم که صداقت و بازگو کردن حقایق، بالاترین اخلاق اسلامی و انسانی است و هیچ لطمه ای به انسان نمی زند. شهلا حریری(فاضل)[١]

از سوی دیگر، روزنامة جمهوری اسلامی، ارگان حزب جمهوری اسلامی، در شمارة امروز خود طی گزارشی، به نحو ذیل به بخشی از مسائل مربوط به موضوع خانم شهلا حریری

[١] مأخذ٥١، ص ٨.