روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٢٥٦ - روزشمار جنگ یکشنبه ٣١ فرودین ١٣٥٩ ٤ جمادی الثانی١٤٠٠ ٢٠ آوریل ١٩٨٠
تشکلی سیاسی فعالیت کند، لازم است سلاح های خود را تحویل بدهد و تشکیلات نظامی مخفی خود را منحل کند. سازمان در برابر این امر که افکار عمومی نیز آن را به خوبی تأیید و حمایت می کند، حداکثر راضی شده است که اعلام کند در مراکز و ساختمان های رسمی سازمان - که به کار تبلیغ و ترویج مشغولند - سلاح وجود ندارد. سازمان با تأکید فراوان تبلیغ می کند که مقامات رسمی، برای احراز این موضوع بازرسانی رسمی بفرستند. امروز هم سازمان پس از اعلامیة مذکور و با توجه به این که قبلاً تبلیغ آزادی های سیاسی ذکر شده در اعلامیه، به دلیل مسلح بودن سازمان بی اثر بوده است، در اعلامیة بعدی می کوشد این ذهنیت را در مردم تاحد ممکن خنثی کند؛ بنابراین باز هم به نبودن سلاح در مراکز رسمی سازمان (و نه غیرمسلح و غیرنظامی بودن سازمان) اشاره می کند؛ همچنین می کوشد به این موضوع که سازمان به چه حقی از ساختمان های دولتی و عمومی استفاده می کند، پاسخ بدهد. در اطلاعیة بعدی این سازمان، تشکیلات خراسان، چنین آمده است:
در شرایطی که کشور ما از هر طرف مورد تهاجم شیطان بزرگ امپریالیزم امریکا است و هر نوع تفرقه و تشتت، خیانت به خلق و ضدیت با انقلاب رهایی بخش ضدامپریالیستی اسلامی خلق ما به حساب می آید، مشتی اوباش اجیرشده به وسیلة چهره های معلوم الحال، در این دو روز خواهران و برادران ما را که در ساختمان های مجاهدین خلق در مشهد مشغول فعالیت های سیاسی خود بودند، وحشیانه مورد حمله و هجوم قرار دادند. ...
ما از همان ساعات اول با مقامات رسمی تماس گرفته، از آنها خواستیم تا با شیوه های قانونی جلو مشتی اوباش یا عناصر ناآگاه را بگیرند. امروز صبح به دنبال مذاکره با آقای استاندار و مقام دادستان انقلاب مشهد، می رفت که با حسن نیت آقای دادستانی انقلاب و صدور حکمی قانونی مبنی بر تخلیة ساختمان و تصریح آزادی فعالیت سیاسی برای احزاب و گروه ها و من جمله مجاهدین خلق (مطابق با قانون اساسی)، غائله پایان پذیرد؛ ولی آقای استاندار متأسفانه نه تنها کمکی در جهت حل مسالمت جویانة مسائل نکردند، بلکه با مطرح کردن مسئله واهی آمبولانسی که از ستاد، سلاح خارج می کرد (آمبولانسی که موقع خروج از طرف مأمورین دقیقاً بازرسی شده بود و تنها حامل یک زخمی به بیمارستان مصدق بود) مذاکرات را به هم زده، باعث تحریک و تشدید درگیری ها شدند. ...
اعضا و هواداران ما از این ساختمان که متعلق به یکی از مهره های رژیم سابق بود و مدت ها برای اجارة آن، با بنیاد مستضعفین در حال مذاکره بودند، خارج شده و به ساختمان دوم که رسماً در اجارة ما بود رفتند. در این حال که هواداران قهرمان سازمان، ساختمان را چون نگین در بر گرفته و از آن حمایت می کردند و در نتیجه، حملات وحشیانة اوباش به جایی نمی رسید، متأسفانه گروهی از پاسداران به جای پاسداری از انقلاب به حمایت از اوباش وارد صحنه شدند و با تیراندازی هوایی و زمینی، باعث مجروح شدن عده ای از اعضا و هواداران سازمان گردیدند. این در شرایطی بود که از داخل ساختمان با بلندگو اعلام می شد که ساختمان مثل تمام ساختمان های سازمان، غیرمسلح است و ما آمادة مورد بازرسی قرار گرفتن ساختمان از طرف مسئولین هستیم ... و به این ترتیب انحصار طلبان فاشیست و مزدوران واپس گرای امپریالیزم، گامی در راه سرسپردگان آریامهری گذاشته و با زنده کردن خاطرة چماقداران ولیان منفور، عده ای از فرزندان دلیر خلق را مجروح کرده و حداقل یکی از اعضای سازمان را به شهادت رساندند.
مجاهدین خلق ضمن تبریک و تسلیت این شهادت به خانوادة مجاهد شهید شکرالله مشکین فام و همرزمان دلیرش، یادآور می شود که مرتجعین و همپالکی های امپریالیزم باید بدانند که تاریخ پرافتخار مجاهدین خلق، سراسر پر از رنج و خون و شکنجه و زندان و شهادت است و ما می دانیم که همة این ها بهایی است که باید به خاطر دفاع از اسلام راستین و در راه رهایی خلق ایران از قید امپریالیزم و استثمار بپردازیم و بنابراین هرگز نه تنها در مقابل این فشارها دست از آرمان خویش بر نخواهیم داشت، بلکه خون هایی که در این راه از طرف مجاهدین به خلق ایران تقدیم می شود، ما را در راهمان مصمم تر و استوارتر می کند.