بعد از آقای هاشمی، به گزارش روزنامة جمهوری اسلامی، «دکتر ابوالحسن بنی صدر نیز پس از شرکت در راهپیمایی، در مراسم نماز جمعة دانشگاه تهران سخنانی ایراد نمود. وی در رابطه با آمادگی نیروهای مسلح دربرابر دشمنان وطن و اوضاع اقتصادی مملکت و مسائل بین المللی سخنانی را ایراد کرد.»[١]

بنی صدر پس از این که طبق روال اول سخنرانی هایش، درخواست کرد "برای شهدای انقلاب فاتحه بخوانیم"، بحث خود را با بازگو کردن آمادگی نیروهای مسلح و ارتش و سپاه شروع کرد. وی گفت:

«من باید بگویم که اگر دولت عراق به خود جرأت بدهد و قدم پیش گذارد، ما در حد تنبیه نخواهیم ایستاد. آن قدرها به آمادگی نیروهای مسلح دلگرم و امیدوار و مطمئن هستم که یقین دارم که اگر همة ما بخواهیم فرزندان اسلام و ایران را در مرزها نگهداریم، آنها نخواهند ایستاد؛ تعقیب دشمن را فریضة خودشان خواهند شمرد و حتماً دشمن متجاوز را تا درون مرزهایش تعقیب خواهند کرد. ملّت عراق، ملّت برادر ما، زیر چکمه های فاشیست های سرخ آماده اند فرصت پیدا کنند علیه یک طاغوت سرسپرده ای قیام کنند.»

بنی صدر سپس وارد بحث داخلی شد و مشخصاً اقتصاد را موضوع قرار داد و در ادامه بازهم به موضوع عراق بازگشت. وی با اشاره به این که رژیم عراق رژیمی مردمی نیست، خطاب به صدام حسین گفت:

«ما انقلاب کردیم و یک آدم فاسد و خائن را بیرون راندیم؛ تو در این وسط چه می گویی؟ تو از خودت می ترسی؛ چون تو اگر واقعاً یک رژیم مردمی بودی باید از این انقلاب استقبال می کردی؛ ولی چون یک رژیم مردمی نیستی از این انقلاب می ترسی و وحشت داری که مردم عراق هم به این ترتیبی که ما انقلاب کردیم، آنها هم بکنند و سرکار اگر زنده در بروی، در دنیا سرگردان بشوی و ساداتی پیدا شود و تو را راه بدهد. ...

تو می گویی ما مردم عراق را به رژیم فاسد تو بفروشیم. غیرممکن است؛ نمی فروشیم. اتفاقاً چند نوبت هم - چه زمان هایی که در مسئولیت بودم و چه زمانی که مسئولیت نداشتم - فرستادند و گفتند که ما آماده ایم امور خودمان را با شما حل کنیم. من گفتم با شما امری نداریم که حل کنیم. شما آمده اید در داخل ما فساد می کنید؛ بهتر است که نکنید؛ ما با شما کاری نداریم. دفعة آخر، یاسر عرفات آمد و همین جواب را دادم. ... باز اخیراً هم فرستادند و ما گفتیم که ما در داخل کشور شما که کاری نمی کنیم، تو آمده ای در داخل کشور ما فساد می کنی. ...

مردم دنیا می دانند که در این جا باری توی کار تو است. اگر نیرو داری به لبنان ببر و بگذار ما هم به لبنان بیاییم. تو چرا نیروی خودت را به مرز ما آوردی؟ چرا فانتوم های ما مقابل میگ های تو پرواز کند؟ حال جالب است که در آن جا نطق کرده و گفته است که ما فرزندان قادسیه هستیم. تو چه چیزت به قادسیه می ماند؟ تو که اصلاً دین نداری و اسلامیت نداری. فرزند قادسیه ما هستیم؛ اولاً که سید هستیم، ثانیاً در قادسیه مردم ایران اسلام را استقبال می کردند. ... قادسیه فخر ما است و ننگ طاغوتیان آن دوره است. ... ما یقین داریم که به زودی ملت عراق این رژیم وابسته ای را که از زور به وجود آمده و جبهة ملت اسلام را در برابر اسرائیل تضعیف کرده و می کند، این رژیمی که از روز پیدایش، عامل مانع شوندة رشد حرکت های انقلابی در منطقه بوده است را سرنگون نکرد، [نابود خواهد کرد] معلوم می شود که تو فرزند قادسیه هستی یا ما. خواهیم دید که ملت اسلام، فرزندان قادسیه، تو را سرنگون خواهند کرد.[٢]

با توجه به مسئلة تحریم اقتصادی، رئیس جمهوری قسمتی از سخنانش را به وضعیت اقتصادی مملکت اختصاص داد و گفت:

«برای این که با شما صادق باشیم باید بگوییم که اگر ما بودجة جاری خودمان را به بودجة عمرانی تبدیل نکنیم، از نظر اقتصادی با مشکلات لاینحل روبه رو خواهیم شد؛ اما اگر در نظام پولی خود تجدید نظر بکنیم، ذخایر ما فوق العاده عظیم است؛ یعنی اگر ما بخواهیم ذخایرمان را خرید بکنیم و کارخانه و غیره وارد کشور کنیم و فرض هم این باشد که دشمن مانع صدور حتی یک قطره نفت ما بشود، ما قطعاً

[١] مأخذ٦٢، ص ١٠.

[٢] مأخذ ١٩، ص ٣.