اعظم جمعیت ترکیه را مسلمانان شیعی مذهب تشکیل می دهند. این منابع گزارش می دهند که ایالات متحده هم دربارة این روابط ویژة دو دولت، با مقامات تُرک اتفاق نظر دارد؛ ولی هنوز هم دولت ترکیه سرگرم بررسی درخواست دولت امریکا است. ... منابع دولت ترکیه متذکر می شوند که طراحان سیاست خارجی ترکیه بندبازی دشواری را آغاز کرده اند؛ زیرا از طرفی می کوشند با سیاست ایران مخالفت نکرده و به موازات آن، به خاطر مداخلة نظامی شوروی در افغانستان، خواهان بهبودی روابط با ایالات متحده نیز هستند.»[١]

٧٢٢

کارتر در ضمن تهدیدات اخیر خود که با نوعی ابراز نومیدی از حل زودهنگام و مسالمت آمیز ماجرای گروگان ها همراه بود، با ناراحتی شدید به خبرهایی رسیده از ایران اشاره کرد؛ خبرهایی حاکی از آن که گروگان ها تا ماه نوامبر آینده آزاد نخواهند شد. امروز، وقتی وزیر خارجة جمهوری اسلامی ایران آخرین مواضع دولت را تشریح می کرد، در این باره از وی سؤال شد. صادق قطب زاده در پاسخ، این مسئله را تکذیب کرد؛ امّا نوع تکذیب، خود نشانة انفعال خاصی بود که نشان می داد مسائل غیرقابل گفتنی هم، در این باره وجود دارد. قطب زاده گفت: «به طور کلی من مطمئن نیستم که آقای کارتر این ادعا را کرده اند یا خیر؛ اطلاعات من در این مورد به خبر خبرگزاری ها و مطبوعات خارجی محدود می شود. در صورتی که ایشان این ادعا را کرده باشد، باید پرسید که منبع کسب این خبر از سوی آقای کارتر چه مقامی بوده است. به طور کلی از نظر ما این مطلب تأیید نمی شود و به هیچ عنوان سندیت ندارد.»

در ادامه، از وزیر امور خارجه سؤال شد: «خانوادة عده ای از گروگان ها اعلام کرده اند که برای ملاقات با بستگان خود، قصد سفر به ایران را دارند. نظر شما در این مورد چیست؟ آیا به آنان اجازة ملاقات داده خواهد شد؟» قطب زاده گفت: «تاکنون فقط خانوادة یکی از گروگان ها این تقاضا را کرده است و از سفارت ایران در پاریس ویزای ورود به ایران را اخذ نموده و در حال حاضر آنها در ایران به سر می برند. من شخصاً معتقد هستم که باید به خانواده ها اجازة ملاقات با گروگان ها داده شود؛ چون این یک حق انسانی و اسلامی است که حتی به زندانیان داده می شود. امام هم در این مورد فرموده اند هر کسی که می خواهد، می تواند با گروگان ها ملاقات کند؛ لذا عدم اجازة ملاقات با خانوادة گروگانی که در حال حاضر در تهران به سر می برد، تمرد از امر امام است.»

وزیر امور خارجه دربارة احتمال اجرای خواستة امریکا (تحریم اقتصادی ایران) به وسیلة کشور های اروپایی، و نیز عکس العمل ایران در این مورد، گفت: «این عمل هنوز اجرا نشده است و به طور کلی تحریم اقتصادی ایران از سوی امریکا و کشورهای هم پیمانش در اروپا، راه حلی منطقی برای حل بحران موجود به هیچ عنوان نخواهد بود و مسلماً ما هم هیچ

[١] مأخذ ١، ص ٧، آنکارا - آسوشیتدپرس، ٢٠ آوریل ١٩٨٠ (٣١/١/١٣٥٩).