روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٨٧ - روزشمار جنگ جمعه ١ فروردین ١٣٥٩ ٤ جمادی الاولی ١٤٠٠٢١ مارس ١٩٨٠
تعلیق آن را تا پایان رسیدگی به برخی شکایات و اعتراض ها صادر کند. باید گفت که انقلاب اسلامی در راه استقرار نهادهای خلقی و زدودن میراث سنگین شاه، گام های بلندی برداشته است و اگر عدّه ای از پیش، انقلاب اسلامی را مورد سرزنش قرار می دادند، اکنون باید تجدید نظر کنند؛ زیرا انقلاب ایران علی رغم موانع و کمبودها هنوز به پیش می تازد. و اگر برخی از همین افراد به روی انقلاب، سلاح انتقاد می کشند تا نسبت به آن شکّ و دودلی یا علامت های تعجّب و استفهام به وجود آورند، باید گفت که آنها در پوشش انتقاد از انقلاب ایران، اسلام را مورد انتقاد قرار می دهند.»
در ادامة مقاله افزوده شده است: انتخابات اخیر، به حق، مهم ترین رویداد سیاسی شاخص برای انقلاب به شمار می رود که از میزان قدرت و حجم هر گروه و حزبی، تصویری روشن به دست می دهد. بدیهی است که معنای این کلام این نیست که چهار دورة انتخاباتی گذشته - که به ترتیب برای استقرار نظام جمهوری اسلامی، انتخاب نمایندگان مجلس خبرگان، تصویب قانون اساسی و برگزیدن بنی صدر به ریاست جمهوری ایران صورت گرفته اند - فاقد ارزش عملی هستند؛ چراکه آنها خط مشی انقلابی و دمکراتیک کشور را به رهبری اسلام و در چارچوب قوانین اسلام، تحکیم و تقویت نموده اند؛ اما به شناخت ویژگی و میزان قدرت گروه های مختلف در داخل انقلاب کمکی نکرده اند و نیز به حجم و نقش هر گروهی که در پیشبرد انقلاب و براندازی رژیم شاه سهیم بوده اند.
دوره های انتخاباتی گذشته علی رغم اهمیت سیاسی آنها در تکوین انقلاب، ویژگی های دمکراتیک انقلاب را به وضوح روشن نکرده اند. در هر یک از آن دوره ها، از آن جا که انتخاباتی همگانی و فراگیر بوده اند، گروه ها، خط مشی ها و نهادهای گوناگون در هم آمیخته شدند. به همین جهت و نیز به خاطر ائتلاف هایی که پیش از آنها صورت گرفت، امکان شناخت صحیح نحوة تقسیم بندی گروه های سیاسی و نیز میزان قدرت آنها، وجود نداشت؛ اما انتخابات کنونی یعنی انتخابات مجلس شورای ملّی، بازتابی است از میزان قدرت گروه های حاکم یا اندیشة برتر سیاسی، که در نهایت، رهبری انقلاب و جهت گیری آن را در تمام زمینه ها در دست خواهد داشت.
گذشته از همة اینها، مهم این است که این تجربة بزرگ، روبه تکامل برود و دمکراسی اسلام ریشه بدواند. همین دمکراسی به خاطر ویژگی خلقی خود و تکیه بر رأی اکثریت مردم، خواهد توانست مسیر خود را از هر انحرافی جدا کند. در چارچوب این دستاوردها، هر گروه و نهاد و سازمانی می تواند امید آن را داشته باشد که در آینده، برنامه های خود را اجرا کند و به مبارزات خود در راه جذب اکثریت بیطرف به سمت خود و رهبری آن ادامه دهد.
در این حال، مهم این نیست که چه کسی در انتخابات پیروز شده است، بلکه مهم این است که این دوره از انتخابات، ضعف و زبونی بسیاری از احزاب و سازمان ها را برملا ساخت؛