سنندج، توسط نیروهای نظامی و اسلحه و مهمات فراوان تقویت شده است. تقویت نظامی این سه نقطة حساس در شهر سنندج، این تصور را در دل تمام مردم به وجود آورده است که به زودی بین نیروهای دولتی و گروه های مسلح سیاسی ، درگیری مسلحانه روی خواهد.»[١]

٢٨٣

"نبرد برای رهایی طبقة کارگر" نام یک گروه مائوئیستی تندرو و پر سروصدا است. این گروه، با سازمان "پیکار در راه آزادی طبقة کارگر" هم خط است و هر دو در داخل جریان های کمونیستی حاضر، جزء جریانی موسوم به خط ٣ هستند. این گروه امروز نهمین شمارة نشریة "نبرد" را که ارگان آن است، منتشر کرد. دو مطلب ذیل از این نشریه، به صورت نمونه هایی از مواضع این گروه ارائه می شود.

نشریة نبرد، در مطلبی با عنوان "دیکتاتوری، جبر ضروری حاکمیت سرمایه داری وابسته" با اشاره به پیام نوروزی امام چنین می نویسد: «پیام خمینی آهنگ عزیمت جدید رژیم برای توسل به راه حل های نظامی - پلیسی و اعمال دیکتاتوری با هدف فراهم ساختن زمینة تحکیم و بازسازی سرمایه داری وابسته است؛ رؤیای شیرینی که در مقابله با مبارزات توده ها، به کابوس بدل خواهد شد... پیام، بیان این واقعیت است که جمهوری اسلامی باید همة مظاهر و ویژگی های حاکمیت سرمایه داری وابسته را در خود حفظ و احیا کند؛ باید نهادها و ارگان های رژیم شاهنشاهی تجهیز و تسلیح گردند؛ ارتش، ساواک، زندان ها و پلیس، مدارس و دانشگاه ها و مطبوعات و خلاصه همه چیز.»[٢]

این نشریه، همچنین در نوشتاری با عنوان "سازمان مجاهدین خلق و اتوپی های خرده بورژوایی"، با مقایسة نیروهای کمونیستی و سازمان مجاهدین خلق آورده است: «مجاهدین که خود را ضد امپریالیست می دانند، در کارزار مبارزة ضد امپریالیستی ضد سرمایه داری کنونی، خود را بیش تر نزدیک به نیروها و عناصر لیبرال و دموکرات های ناپیگیر می داند و از کمونیست ها که قاطع ترین مبارز ضد امپریالیست هستند، به بهانة "چپ نمایی"[٣] گریزانند. همچنین مجاهدین در موضع ضداستعماری و ضد امپریالیستی خویش، قاطعیت نداشته و عدم وابستگی به امپریالیسم را پیگیرانه و تا نهایت، در ذهن خود و در عمل، جایگزین ننموده اند.»[٤]

٢٨٤

در وضعیت کنونی، جنگ تبلیغاتی و "ترویج"، نقشی بسیار جدی در مبارزات سیاسی و

[١] مأخذ ٧، ص ١.

[٢] نشریة "نبرد"، ارگان گروه نبرد برای رهایی طبقه کارگر، شماره ٩، ١٦/١/١٣٥٩، ص١.

[٣] یادآوری می شود آنچه از سازمان مجاهدین خلق، به وسیله گروه نبرد برای رهایی طبقه کارگر مورد انتقاد قرار گرفته اتفاقاً از جمله مهم ترین دلائل منافق خوانده شدن این سازمان محسوب می گردد. سازمان مجاهدین خلق، عناصر سازمان پیکار را "چپ نما" می خواند؛ آن هم به دلیل ضرورت پاسخ گویی به سازمان مزبور در افکار عمومی است. سازمان پیکار ابتدا کوشید با همان نام سازمان مجاهدین خلق ایران فعالیت کند؛ در مرحلة بعد، با عنوان شاخة مارکسیستی سازمان مجاهدین خلق ایران، مدت کوتاهی اعلام حیات کرد، سپس به نام پیکار در راه آزادی طبقه کارگر، فعالیت مرحله کنونی خود را آغاز کرد.

[٤] همان.