«دکتر پیمان ایدئولوژی جنبش خود را چنین شرح داد که طرفداران جنبش او مسلمانان پارسا و وفادار به آیت الله خمینی هستند که قویاً ضد امریکایی و ضد سوسیالیست می باشند و از طرف دیگر با مارکسیسم کاملاً مخالف هستند. وی اظهار داشت که خود را رهبر و یا مشاور دانشجویان مبارزی نمی داند که سفارت را در چهارم نوامبر اشغال کرده اند؛ اما تصدیق می کند که اکثر دانشجویان تندرو، نظرگاه های سیاسی مشترکی با وی دارند. وی گفت: "این دانشجویان از تجربه و تحلیل های من استفاده می کنند و از کتاب های من الهام می گیرند؛ اما آنها عضو رسمی جنبش ما نیستند."

اما منابع مطلع ایران می گویند که دکتر پیمان روابط بسیار نزدیکی با ٤٠٠ دانشجوی تندرو مستقر در سفارت دارد. اغلب اوقات، وی در حال داخل شدن به محوّطة سفارت یا خروج از آن دیده شده است. روزنامه نگاران ایرانی اظهار می دارند که او به منظور کمک به دانشجویان تندرو در بیان دعوی شان، همراه آنها به تلویزیون آمده است. وی تنها شخصیت خارج از سفارت نیست که با دانشجویان مستقر در سفارت، در ارتباط است؛ اما به نظر می رسد مهم ترین آنها است. این منابع اظهار می دارند که دانشجویان برای مشورت های سیاسی به دکتر پیمان رجوع می کنند و ظاهراً این امر از روزهایی که نقشة اشغال سفارت کشیده شده، صورت می گرفته است.

طبق نظر دکتر پیمان و به گفتة خود او، عقیدة دانشجویان مستقر در سفارت این است که انقلاب ایران هنوز از کمال مطلوب بسیار دور است. به نظر آ نها کشور هنوز از نظر اقتصادی به امریکا و دیگر کشورهای غربی وابسته است و بنی صدر و شورای انقلاب که در قطع این وابستگی ها آهسته پیش می روند، انقلابیون واقعی نیستند. وی در یک گفت وگوی طولانی که در آن، ظاهراً از اصطلاحات به عاریت گرفته شده از مارکسیسم استفاده می کرد، اظهار داشت: "هدف اصلی سازمان ما پافشاری در اهمیت دادن به قطع بندهای وابستگی به امپریالیسم جهانی است که در رأس آن امریکا قرار دارد. ما معتقدیم که لیبرال ها، یک طبقة اجتماعی متعلق به سرمایه داری وابسته حامیان امپریالیسم هستند.»

در ادامة این مقاله آمده است: «هدف اشغال سفارت، گسیختن روابط با امریکا، واژگونی دولت بازرگان و بخشیدن جان تازه به انقلاب است، که از هر سه مسئله