«در چارچوب مشورت ها و تماس های پیاپی میان رژیم حاکم در عمان و دولت امریکا، قیس عبدالمنعم الزواوی وزیر مشاور در امورخارجی سلطان نشین عمان، در خلال چند روز گذشته، در مسقط با فرمانده ناوگان هفتم امریکا ملاقات کرده است. ملاقات الزواوی، در چارچوب هماهنگ ساختن روش ها میان طرفین و همگام با طبیعت فعالیت های ایالات متحدة امریکا در منطقه صورت می گیرد و بدین منظور از حادثة اشغال افغانستان به وسیلة شوروی و جلوه دادن این حادثه به نحوی که خطری علیه امنیت منطقه دربردارد، بهره برداری می شود. ... [نامفهوم]

دولت کارتر تماس های خود را با هم پیمانان، به ویژه حکام ایران و رژیم مزدور حاکم در عمان گسترش داده و بالفعل این متحدان، طبق عادت خود هرگونه کمک و یاری پیشنهادی واشنگتن را پذیرفته اند. ... [نامفهوم] تمام این ها در کنار تراکم شدید ناوگان های امریکایی و بریتانیایی در دریای عمان که تعداد آنها به ٣١ واحد دریایی امریکا به اضافة پایگاه های نظامی در نقاط مختلف خاک عمان است، صورت می گیرد. رژیم مزدور حاکم در عمان فکر می کند که مبدل ساختن سرزمین و آب های عمان به زرادخانه ای برای امپریالیسم جهانی، مسئله ای است که می تواند آن را از خشم توده ها که تمام انواع قیمومیت را رد کرده و می کنند، محفوظ بنماید. ... [نامفهوم]

دولت کارتر نیز دچار این توهم شده که تصور نموده که رژیم های همگام مانند رژیم قابوس، می توانند مطامع آزمندانه را تا درازمدت تأمین کنند و این امر را فراموش کرده اند که تکیه گاه های مذکور به سوی سقوط قطعی پیش می روند. امت عرب که با استعمار قدیم و جدید آن مبارزه کرده و هنوز شجاعانه با هرگونه تسلط بیگانه، مقابله می کند، ... [نامفهوم] قدرت آن را دارد که بینی مزدوران را که بر ضد ارادة آن در تحقق زندگی آزاد گام برمی دارند، به خاک بمالند. توده های عرب که به مهاجمان و استعمارگران درس های عبرتی داده اند، امروزه از آن قدرتی برخوردارند که می توانند کلیة رژیم هایی که خود را به بیگانه فروخته اند، درهم بکوبند و سرنوشت رژیم قابوس بهتر از سرنوشت رژیم هایی که جزء اقمار استعمار بوده اند، نخواهدبود.»[٢]

[١] در واقع رژیم عراق، موضوع عمان و اقدامات دولت آن را مستمسک قرار داده است که بتواند بدون پرداختن به مسئلة ایران و تأیید اجباری آن در مبارزة ضد امپریالیستی اش، تداوم مواضع ضدامریکایی و ضد امپریالیستی خود را اعلام کند؛ زیرا از سویی نقش ملی عراق در سیاست خارجی به طور سنتی ضدامپریالیستی و ضد غرب است و از سوی دیگر اخیراً روابط ایران و امریکا آن قدر اهمیت خبری یافته است که گویا هر موضع ضدامریکایی به نفع ایران و نوعی حمایت از ایران است. امّا در همین حال عدم نمایش ادامة نقش ضد امپریالیستی نیز برای دولت عراق، به منزلة از دست دادن جایگاه کنونی اش در روابط خارجی اش است، بدون این که جایگاهی جدید کسب کند؛ از این رو ضرورتاً باید هرچندگاه یک بار، به تظاهری ضد امپریالیستی اقدام کند؛ البته تا زمانی که دشمنی اش با ایران، برای دولت عراق جایگاه جدیدی در مناسبات منطقه و نظام بین الملل باز نماید.

[٢] مأخذ ٣، ص ١٥ و ١٦.