اعترافات خود از مداخلة امپریالیسم امریکا، پاکستان و چین در افغانستان، پرده برداشت. رابرت لی گفت امریکا می خواهد مسلمانان را فریب دهد و برای هدف های خود مورد استفاده قرار دهد. وی گفت مبارزة مردم در افغانستان برای حفظ دستاوردهای انقلاب را می توان با مبارزة مردم ویتنام و کوبا مقایسه کرد. رابرت لی یادآور شد که سازمان سیا، اینتلجنت سرویس و چین، اردوگاه های افغانی را در پاکستان اداره می کند.[١]

٣٢٦

امروز در نشریة "مجاهد"، ارگان مجاهدین خلق، و نشریة نامة مردم، ارگان حزب توده، موضوع واحدی مورد بررسی و بحث قرار گرفت. این موضوع، ضرورت مبارزه با امریکا و اعلام حمایت از مواضع قاطع امام خمینی در این مبارزه بود؛ اما با این تفاوت که در مطلب حزب توده، تلویحاً به انتقاد از بنی صدر و قطب زاده پرداخته شده است و در نشریة "مجاهد"، سران حزب جمهوری اسلامی آشکارا مورد خطاب و عتاب قرار گرفته اند؛ به این ترتیب هر کدام از این دو گروه، یکی از دو جناح حاکمیت را جداگانه، به دلیل عدم تبعیت درست از امام در این مبارزه، مورد سرزنش قرار داده اند.

در مقالة روزنامة نامة مردم چنین آمده است:

«همه می پرسند: چرا میان خط امام، در مبارزه با امپریالیسم امریکا - که به تصریح مکرر رهبر انقلاب "دشمن اصلی ما است" - با خطی که دولت در این مبارزه تعقیب می کند، تفاوت وجود دارد؟ این پرسش ناشی از آن است که مردم به گفتة رئیس جمهور، "شعور دارند" و چون شعور دارند واقعیات و تفاوت آنها را درک می کنند؛ از جمله پیام کارتر به امام، به فرمان امام انتشار یافت تا مردم از مضمون آن آگاه باشند؛ اما نخستین پیام کارتر به رئیس جمهوری، هنوز انتشار نیافته؛ گرچه آقای رئیس جمهور در اطلاعیة ١٤ ماده ای که در ارتباط با پیام های کارتر روز ١٠ فروردین منتشر ساخته، گفته است: "ما چیزی را از مردم پوشیده نمی داریم. هر کاری باید از راه اطلاع دادن به مردم انجام بگیرد و بنابراین ما ناگزیریم هر نامه و پیام را در موقع مقتضی، به اطلاع افکار عمومی برسانیم". چنان که می دانیم آقای رئیس جمهور دو پیام پی درپی از کارتر، توسط سفارت سوئیس دریافت داشته اند که دومین پیام او را، طی نطقی در سالروز تأسیس جمهوری اسلامی فاش ساختند؛ ولی پیام نخستین انتشار نیافته است. چرا؟

امام پیام کارتر را "یک نیرنگ شیطانی" ارزیابی کردند که "با نرمش و چاپلوسی می خواهد ما را اغفال کند"؛ ولی وزیر خارجه مکرر و از جمله در مصاحبه با روزنامة "آزادگان" (شمارة ١٦ فروردین) می گوید: "به نظر من این پیام یک پیروزی عظیم دیپلماسی برای ما است و یک عقب نشینی محض برای امریکا است." در مورد عمل انتشار پیام نیز وزیر خارجه ایراد دارد و می گوید: "ما باید قبلاً (به امریکا) اطلاع می دادیم و سپس منتشر

[١] مأخذ٨٨، ص ٢.