برای خلع سلاح دو پاسگاه ژاندارمری در منطقة آذربایجان غربی. منظور از حمله به این دو پاسگاه این بوده است که پس از این خلع سلاح این دو پاسگاه، اولاً یک اظهار التفاتی به بعث عراق شده باشد؛ ثانیاً شهر ارومیه به خطر بیفتد.

شما چه انتظار دارید؟ آیا انتظار دارید من ساکت و آرام بنشینم شما پاسگاه های ژاندارمری را یکی پس از دیگری خلع سلاح کنید و ارومیه را تصرف کنید و به خیال بعضی ها خودتان را به ارس برسانید و کشور ما را در معرض تهدید امنیت داخلی و استقلال قرار بدهید؟ این غیرممکن است؛ این است که ارتش فرمان یافت عکس العمل قاطع نشان دهد و آن مناطق را پاک کند. درة قاسملو را گفته بودند دره ای است که اگر ارتش بخواهد عبور کند، این دره از کشته ها انباشته می شود؛ اما ارتش توانست از آن عبور کند؛ آن دره از کشته ها انباشته نشد. از آن جا که مردم کردستان از وضع تحمیلی به آنها به تنگ آمده اند، خواهان عمل بودند و چون آنها حمایت کردند، فرمانده نیروی زمینی که کار و تلاش آن درخور همه گونه تمجید و ستایش است، آن دره را با قابلیت و سرعت طی کرد و ارتش ما بر تپه ها دست یافت و ما تصمیم داریم آن قسمت را پاک کنیم.

گفته اند که استضعاف مردم کردستان دوبار است؛ مضاعف است؛ برای آن که آنها به عنوان کُرد هم تحت ستم هستند. از دولت انقلاب اسلامی چه ستمی به آنها رفته است؟ دولت در سال، ٦٥ میلیون مالیات از کردستان می گیرد که سال قبل هم نگرفت، و تنها خرج دستگاه دولتی و ژاندارمری و ارتش، ١٤٠٠ میلیون است؛ یعنی ما ٢٠ برابر مالیات استان کردستان، در کردستان خرج دولتی داریم. علاوه بر این، در سال گذشته اگر این آقایانی که به مردم کردستان خود را دلسوز وانمود می کنند گذاشته بودند، ٢ میلیارد تومان هم قرار بود خرج عمران آن جا بکنیم. برای دولتی که آماده است از بودجة درآمد عمومی کشور، در سال حدود ٥ میلیارد تومان (٥ هزار میلیون تومان) در آن جا خرج کند و از آن جا هیچ درآمدی هم ندارد، چه استثماری از شما می کند؟

گفته اند می خواستیم فئودال بگیریم، ارتش وارد عمل شده به حمایت از فئودال. آخر این دروغ شاخداری که شما می گویید، برای فریب چه کسی است؟ اگر دولت انقلاب اسلامی، خود، قانون زمین را تازه تصویب نکرده بود، اگر ما خود بنابر تغییر نظام نداشتیم، اگر ما برای روستاها وام بدون بهره در نظر نگرفته بودیم، اگر ما بنا بر تجدید کشاورزی نداشتیم، وقتی ما دولتی هستیم که به شما می گوییم برادر من بگذارید به جای این که اسلحه بگیرید و مانع این کار بشوید، دسته گل به دست بگیرید، بیایید بگویید آقا این جا بهتر است که ساخته شود، پول را در این جا این طوری خرج کنید. کمک کنید. همکاری کنید که استان زودتر ساخته شود. چرا برادران کرد ما دربه در باشند و بروند این جا و آن جا دنبال کار؟ چرا نباید در خانة خودشان نتوانند کار کنند؟

دولتی که می خواهد متحد شود و در برابر ابرقدرت امریکا و ابرقدرت روس بایستد، چرا باید بترسد؟ این حرف ها ما را هیچ نمی ترساند. ما خواهان یک جامعة جهانی اسلامی هستیم که در آن جا کرد، ترک، عرب و فارس، چینی و روسی و اروپایی و امریکایی، برادرانه و خواهرانه زندگی اسلامی انقلابی داشته باشند.

بنابراین، چون کردستان، از شهرهای آن جا به من نوشته بودند که امروز من صریح و روشن حرف بزنم و تکلیف را روشن کنم، اینک من حرفم را زدم و تکرار می کنم: ما گروه های مسلح را در آن جا تحمل نمی کنیم؛ نه در آن جا و نه در هیچ جای دیگر. آنها که رفته اند این جا و آن جا تبلیغ می کنند که فلانی می خواهد ملت را خلع سلاح بکند، بیایند این جا ببینند و این ملت هست. این ملت بود که وقتی از این جا رژه می رفتند، انسان نمی توانست از شوق و هیجان گریه نکند. ما ملت را مسلح می خواهیم. ما آن ضد ملت را مسلح نمی خواهیم. به شما برادران خودم در ارتش، در سپاه پاسداران، در کمیته ها، شهربانی، ژاندارمری و در همه جا می گویم وسیلة قاطعیت رئیس جمهوری و مسئولان امنیت کشور، قاطعیت شما است. اگر شما نظم درونی نداشته باشید و اگر با قاطعیت عمل نکنید، رئیس جمهوری به