این اقدامی سازنده نخواهد بود. اگر واشنگتن انتظار داشته باشد که قضاوتش بی چون وچرا پذیرفته شود، موضوع مهم و اصلی آن است که امریکا با مشورت و تبادل نظر با متحدان خود استراتژیی را پی ریزی کند که به وسیلة آن بتوان شخصیت های مصمم و همراه را در این سوی اقیانوس اطلس، به پیروی از آن ترغیب کرد.[١]

رادیو کلن در گزارشی یادآور شد:

دولت جمهوری فدرال آلمان با وجود تردید بسیار، از اقدامات اقتصادی تلافی جویانة امریکا برضد ایران پیروی خواهد کرد؛ اما از قطع روابط دیپلماسی، برخلاف نظریة احزاب اقلیت یعنی احزاب سوسیال و دمکرات مسیحی، تا آن جا که ممکن است جلوگیری می کند. هلموت اشمیت صدراعظم آلمان فدرال، در جلسة حزبی روزهای آخر هفته اظهار داشت: دولت آلمان فدرال با وجود آن که در ضرورت اقدام اقتصادی تردید دارد، علاقة بسیار در زمینة اتحاد، یگانگی و هماهنگی با ایالات متحده امریکا را ضروری می سازد. همچنین وزیر خارجة آلمان فدرال، هانس دیتریش گنشر، در جلسة حزب دمکرات های آزاد در دوسلدرف اظهار داشت: آلمان فدرال رفتاری مانند دوست با امریکا در پیش خواهد گرفت و از وظایف محول شده سرپیچی نخواهد کرد؛ امّا اکنون ضرورت ندارد که ما روابط خود را با ایران قطع کنیم.[٢]

فیگارو چاپ پاریس نوشت:

کارتر در جمع نمایندگان تلویزیونی فرانسه،بریتانیا و آلمان غربی گفت: اگر متحدان ما کمک کنند تا ایران را با مجازات های دیپلماتیک و اقتصادی، مجبور به آزاد کردن گروگان ها کنیم، ما دیگر مجبور نخواهیم بود به اقدامات نظامی متوسل شویم. فیگارو افزود: نگرانی کارتر هنگامی بیش تر شد که بنی صدر به نمایندگان بازار مشترک در تهران، تاریخ مشخصی برای آزادی گروگان ها ارائه نداد و حتی تهدید کرد که اگر اعضای بازار مشترک با امریکا متحد شوند، ایران از تحویل نفت به آنها خودداری خواهد کرد. اعضای بازار مشترک اروپا دچار سرگردانی شده اند؛ چون خواه از کارتر تبعیت بکنند و خواه تبعیت نکنند، نتیجه، یکسان خواهد بود؛ یعنی نفت آنها قطع خواهد شد. درواقع احتمال زیادی هست که اقدام بعدی کارتر این باشد که تنگة هرمز را که نفت ایران از آن جا می گذرد، مسدود کند. اگر کارتر این کار را نکند، ایران تهدید خود را در این باره عملی خواهد کرد. در هر دو حالت، ٩ کشور بازار مشترک یک بار دیگر نخستین کسانی خواهند بود که عواقب آتی این اقدام را باید تحمل کنند. در این حال، گویی تهدیدات واشنگتن و تهران برای بدبخت کردن اروپا کم بود که "شمشیر داموکلس" دیگری به وسیلة قذافی بالای سر اروپاییان بلند شده است. قذافی در مقابل اعضای "جبهة پایداری" در تریپولی گفته است که مردم لیبی و الجزایر باید مسئولیت های خود را به عهده گیرند و درآمدهای نفتی خود را که از اروپا و امریکا به دست می آید فدا کنند، زیرا امریکا با صهیونیست های دشمن همراهی می کند.[٣]

اما مهم ترین مطلبی که امروز در رسانه های جهانی ارائه شد، مصاحبة شرکت نفتی معتبری است که در شمارة امروز اشپیگل، چاپ آلمان، درج شد. این گفت وگو با "هربرت سی لوینسکی" رئیس شرکت نفتی "موبیل اویل"، دربارة امکان قطع نفت ایران و پیامدهای آن، و نیز زمینه های مقابله با آن انجام شد. این مصاحبه در بردارندة نکات و مطالب شایان توجهی است. در بخشی از این مصاحبه آمده است:

«س: امریکایی ها ایران را تهدید به تحریم اقتصادی می کنند و اروپایی ها هم باید در این کار سهیم شوند. چه اتفاقی خواهد افتاد اگر ایرانی ها در مقابل این تحریم، در آینده نفت تحویل ندهند؟ ج: ایران در حال حاضر سالانه در حدود ٧٥ تا ١٠٠ میلیون تن نفت خام استخراج می کند که این مقدار تقریباً بیش تر از مصرف جهانی نفت است. قطع نفت ایران مشکلاتی به بار خواهد آورد؛ اما مطمئناً بحران جدی به وجود نخواهد آورد. ...

س: آیا عربستان سعودی قادر است قطع کامل نفت ایران را جبران کند؟ ج: یک قسمت عمده را بله.

[١] مأخذ ٢، ص ٢٤، بخش فارسی رادیو لندن، ٢٥/١/١٣٥٩.

[٢] مأخذ ٢، ص ١٧، بخش فارسی رادیو کلن، ٢٥/١/١٣٥٩.

[٣] اداره کل مطبوعات خارجی وزارت ارشاد ملی، نشریه بررسی روزانه مطبوعات جهان، ٣٠/١/١٣٥٩، ص ١٠ و ١١، فیگارو - چاپ پاریس،آوریل ١٩٨٠ (٢٥/١/١٣٥٩).