«آقای رئیس جمهور می خواهد زیر پوشش اصطلاح ضدعلمی "دو ابرقدرت" که اختراع خود امپریالیست ها است، ماهیت ضدخلقی و امپریالیستی دولت های اروپا و ژاپن را پوشیده نگاهدارد و بکوشد در توده ها این توهم را ایجاد کند که امپریالیسم آلمان، ژاپن، فرانسه و غیره، متحد امپریالیسم امریکا نیستند، بلکه دشمن امریکا و دوست ما هستند! ... اگر آقای رئیس جمهور خبر ندارد - که دارد - مردم ما سال هاست که می بینند چگونه بازار میهن ما را کالاهای ژاپنی، آلمانی، انگلیسی، فرانسوی و امریکایی اشغال کرده است و چگونه همة این کشورها نفت ما را به غارت می برند. مردم آگاه ما به تجربة خویش دریافته اند که همة این دولت های امپریالیستی دشمنان ما هستند. ... امپریالیست ها به هر جنایتی دست می زنند و هیچ کدام دست کمی از دیگری ندارند. یک روز امپریالیسم آلمان، خلق های جهان را مورد تهاجم ارتش نازی قرار می دهد و برای کسب منافع بیش تر، میلیون ها تن از زحمتکشان جهان را کشتار می کند؛ یک روز امپریالیسم ژاپن خلق کره را کشتار می کند؛ روز دیگر فرانسه مردم محروم الجزایر را کشتار می کند؛ امپریالیسم امریکا بزرگ ترین جنایات تاریخ را در ویتنام مرتکب می شود؛ و یا انگلیس ها همراه با ارتش شاه، خلق عمان را به خون می کشند؛ و هم اکنون آلمان و فرانسه برای سرکوب مردم جنوب افریقا، نژادپرستان افریقای جنوبی را تا دندان مسلح می کنند و در چاد به کشتار مردم مشغولند و ...[٢]

خیر! آقای رئیس جمهور کار دشواری در پیش دارد. تطهیر دولت های امپریالیستی اروپا و ژاپن همان قدر دشوار است که تجزیه طلب جلوه دادن خلق کُرد و ضدانقلاب خواندن نیروهای انقلابی. ... منظور آقای رئیس جمهور البته روشن است؛ او دولت های امپریالیستی اروپا و ژاپن را در مبارزه خود علیه کشورهای سوسیالیستی، متحد خویش می داند و البته این درک او کاملاً بجا است؛ اما صدالبته جناب رئیس جمهور نمی تواند مقصود خود را صراحتاً با مردم در میان گذارد. سیاستی که امروز بنی صدر می خواهد به مرحلة اجرا بگذارد، کم و بیش همان سیاستی است که نظریة "سه جهان" نام گرفته است. ... این سیاست در عمل به دشمنی با کشورهای سوسیالیستی برمی خیزد و در کنار امپریالیسم جهانی قرار می گیرد. ...

سیاست خارجی شورای انقلاب و شخص رئیس جمهور در تضاد مستقیم با خواست های ضدامپریالیستی توده ها است و در بسیاری موارد با خط عمومی دیپلماسی امپریالیسم امریکا همسو است. شرکت در کنفرانس ارتجاعی پاکستان و نزدیکی آقای رئیس جمهور با ضیا ءالحق امریکایی، تنها جنبه ای از این همسویی را نشان می دهد. شورای انقلاب و شخص رئیس جمهور، به مناسبت قطع رابطة دیپلماتیک با امریکا در جشن و سرور توده های مردم خود را شریک می دانند. پرسیدنی است که اگر واقعاً خواستار این امر بودید، پس چرا تاکنون پیش قدم نشدید؟ پرسیدنی است که چرا هنوز هم از الغای قراردادهای امپریالیستی خودداری می نمایید؟؟» مقالة با این مطلب نیشدار تمام می شود:

«بنی صدر می گوید: "من نمی خواهم اروپا و ژاپن را جانشین ابرقدرت ها بکنم و من می خواهم ملت های اروپایی را که آمادگی دارند، از سلطة ابرقدرت ها بیرون بکشم." آقای رئیس جمهور! فعلا ً بیرون کشیدن ملت های اروپایی از سلطة "ابرقدرت ها" پیش کش! لطف بفرمایید قراردادهای ایران با کشورهای امپریالیستی را لغو کنید و در معرض دید مردم بگذارید! یک سال و اندی است که مردم خواستار قطع سلطة سیاسی و اقتصادی امپریالیسم جهانی در ایران هستند. لطف بفرمایید و کارنامة خودتان را در شورای انقلاب، دولت و مقام ریاست جمهوری، به مردم ارائه دهید.»[٣]

در همین شماره، نشریة کار گزارش تحلیلی مفصلی نیز برضد بنی صدر درج کرده است، با عنوان

[١] نشریة کار، ارگان سازمان چریک های فدایی خلق ایران، شماره ٥٤، ٢٧/١/١٣٥٩، ص ١.

[٢] سه نقطه (...) از متن خود نشریه است.

[٣] همان، ص٢.