و به اصطلاح، منزوی کردن دانشجویان مسلمان پیرو "خط امام" و جریان هایی که اشغال انقلابی، قهرمانانه و حرکت آفرین لانة جاسوسی، به دست آنها شکل گرفته است؛ قرار دادن مقامات رسمی و مسئولان مملکتی در ناچاری و فشار، زیرا یک دولت رسمی و یک مقام سیاسی هیچ گاه نمی تواند گروگان بگیرد، نگهدارد، و مقررات پذیرفته شدة بین المللی را نقض کند؛ مقرراتی که حتی به اصطلاح، مترقی ترین و رادیکال ترین دولت ها هم آن را پذیرفته اند.

در ادامة یادداشت چنین نتیجه گیری شده است: این است که هر بار از تحویل جاسوسان امریکا به دولت، سخن رفته است، امریکا خوشحال و خندان به مصاحبه برخاسته است و گفته است که این قدمی است در جهت آزادی گروگان ها! اکنون باید گفت: بهترین افراد و موفق ترین گروه برای نگهداری و مراقبت گروگان ها! همان دانشجویان مسلمان پیرو خط امام هستند و بس. تا تشکیل مجلس شورا باید گروگان ها همچنان در دست آنها بمانند. هر کمیسیون، هر هیئت و هر دار و دسته ای که از سوی امریکا تشریف فرما می شود، باید پشت دروازه بماند.[١]

روزنامة مزبور همچنین مصاحبه ای را از علی موسوی گرمارودی مشاور فرهنگی و مطبوعاتی رئیس جمهوری درج کرد. در این مصاحبه، نامبرده در بخشی از سخنانش، به تشریح نظرهای ابوالحسن بنی صدر دربارة مسئلة گروگان گیری پرداخت و گفت: «در این زمینه، رئیس جمهوری دارای یک نظام ویژة فکری مبنی بر دو جنبه است: یکی این که روشی که اکنون ما در برخورد با ابرقدرت ها به خصوص امریکا داریم، جز این که به اصطلاح، روحیة ملت امریکا را به طرف یک فاشیسم سوق دهد، نتیجة دیگری ندارد. ... چون آن جا ... وانمود می کنند که امریکا با چنین روش هایی نمی تواند منافع خود را در جهان حفظ کند؛ پس لازم است که فلان شخص که سیاست زور بیش تر و فشار بیش تر دارد (سیاست ناپالم) بر سر کار بیاید. ... جنبة دیگر، این که هیچ کس در این میان به فکر تولید نیست. اکثر گروه ها همیشه امتیاز می خواهند. ... با امپریالیسم باید به طور اصولی و پیگیر مبارزه کرد و این تنها با تولید بیش تر امکان پذیر است.»[٢]

بازتاب این ماجرا در رسانه های خارجی به ویژه امریکا و اروپا نیز همچنان وسیع است. در این جا، از میان آنها نکات متنوع و توضیح دهنده ای انتخاب و ارائه می شود.

واشنگتن پست در شمارة امروز خود نوشت: پرزیدنت کارتر باید با حقیقت روبه رو شود و برای مجبور ساختن ایران به آزاد کردن گروگان های امریکایی، محدودیت های اقتصادی شدیدتری بر ضد آن اعمال کند. ایالات متحده موضعی اتخاذ کرده است که کشوری شکست خورده در جنگ، باید این موضع را داشته باشد. تجدید نظر در سیاست امریکا غیرقابل اجتناب است و روشن است که دولت امریکا تحریم اقتصادی را اِعمال خواهدکرد.[٣]

روزنامة آبزرور نیز در سرمقالة امروز خود تحت عنوان "بحران هایی که معلوم نیست به کجا می انجامند" نوشت: سیاست محتاطانة کارتر دربارة ایران نه به دلیل ملاحظات انتخاباتی، بلکه

[١] روزنامه کیهان، ١٧/١/١٣٥٩، ص١.

[٢] همان، ص٢.

[٣] روزنامه بامداد، ١٩/١/١٣٥٩، واشنگتن - رویتر.