سازمان چریک های فدایی خلق: «این رویداد، پیروزی دیگری است برای توده های محروم ایران که با مبارزات درخشان خود، راه را بر سازشکاران بستند و تلاش آنان را که می خواستند بدون استرداد شاه و ثروت هایش، جاسوسان را به دولت امریکا تحویل دهند، در هم شکستند.»[٢]

کانون زندانیان سیاسی (ضد امپریالیسم - ضد ارتجاع): «قطع رابطه با دولت امریکا عامل مهم دیگری در جهت ارتقای هرچه بیش تر مبارزات ضد امپریالیستی - دمکراتیک مردم میهن ما است.[٣]

کمیتة مرکزی حزب تودة ایران: «امپریالیسم غدّار امریکا، با قطع رابطة سیاسی با ایران و با اعلام محاصرة اقتصادی کشور ما، نقاب ریا از چهرة کریه و ضدبشری خود برداشت. این جنایتکار جهانخوار بار دیگر نشان داد که دشمن اصلی انقلاب ما، خلق ما و کشور ما است. ... انقلاب در خطر است. حزب تودة ایران به پیروی از مشی اصولی و انقلابی خود، و با درک مسئولیت سنگین خویش در برابر خلق و انقلاب، همواره از اتحاد همة نیروهای راستین انقلابی و از جبهة متحد خلق پشتیبانی کرده و می کند. ... آری...، باید تمام مشاجرات و تمام وجوه اختلاف مسلکی، عقیدتی و سیاسی موجود بین گروه ها، سازمان ها و احزاب، کنار گذارده شود و همة مردم ایران، همة نیروهای انقلابی ایران، در جبهة متحد نبرد با دشمن مشترک (امریکای جنایتکار) زیر رهبری قاطع و آشتی ناپذیر امام خمینی، رهبر انقلاب ایران، بسیج شوند. این ضرورت مبرم روز است.»[٤]

حزب رنجبران ایران:[٥] «خط جمهوری اسلامی ایران به رهبری امام خمینی، همیشه علیه ابر قدرت های شرق و غرب بوده و باید همچنان تا قطع وابستگی از آنها ادامه یابد... ما مطمئنیم که خلق ایران در این مبارزه، به اصل اتکا به نیروی خود پافشاری نموده و نسبت به ابر قدرت دیگر، شوروی تجاوزگر و عمالش که به عبث می کوشند از این شرایط، بهره برداری کنند، هشیار باقی خواهد ماند.»[٦]

جلیل گادانی عضو کمیتة مرکزی حزب دمکرات کردستان ایران: «قطع رابطه دو کشور، از قبل قابل پیش بینی بود و هر کشوری هم که استقلال خود را به دست آورد، با این گونه امواج روبه رو بوده است. امیدوارم که خلق های ایران مانند گذشته در صف واحد و فشردة خود، با توطئه های مختلف امپریالیسم مبارزه کنند تا دست امپریالیسم جهانی از ایران بریده شود.»[٧]

[١] نشریه "مجاهد"، شماره٣٦، ٢٠/١/١٣٥٩، ص١.

[٢] مأخذ٣٤، ص ١، تهران - خبرگزاری پارس، ٢٠/١/١٣٥٩.

[٣] مأخذ٣٤، ص ٢، تهران - خبرگزاری پارس، ٢٠/١/١٣٥٩.

[٤] روزنامه نامه مردم، ٢٠/١/١٣٥٩، ص١.

[٥] حزب رنجبران چندی پس از پیروزی انقلاب، از ائتلاف و ترکیب تعدادی از گروه های مائوئیستی، از جمله عمده ترین آنها "سازمان انقلابی" - که قبل از انقلاب از حزب توده منشعب شده بود - تشکیل شد. این گروه که دشمن حزب توده بود، در مشی خود، نظیر حزب توده مشی مسالمت آمیز را برگزید؛ امّا در جناح بندی وقت حاکمیت (بنی صدر - خط امام) به عکس حزب توده، جانب خط و جریان بنی صدر را گرفت.

[٦] نشریه "رنجبر" (ارگان حزب رنجبران ایران) شماره ٣٩، ٢١/١/١٣٥٩، ص١.

[٧] مأخذ٤، ص ١و٢.