روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٤٧٣ - روزشمار جنگ جمعه ١٥ فروردین ١٣٥٩١٨ جمادی الاولی ١٤٠٠ ٤ آوریل ١٩٨٠
در ادامة گفتار افزوده شده است: این واقعیت تلخی است که پرزیدنت کارتر به خوبی به آن واقف است؛ ولی در عین حال نمی تواند واقعیت دیگری را نیز که انتخابات ریاست جمهوری در ماه نوامبر است، نادیده انگارد. کارتر در حالی که بین دو چیز یعنی فشار افکار عمومی داخلی و یأس از طرف ایران، گرفتار شده، باز هم توانسته است جانب احتیاط را رعایت کند. وی از طرفی در ابراز حسن نیت به ایران کوشش زیادی کرده است و از طرف دیگر، برای خطاهایی که گفته می شود در گذشته دربارة ایران مرتکب شده، حاضر به عذرخواهی نشده است. کارتر در این هفته تأکید کرد که امریکا عملی مرتکب نشده است تا برای آن از ایران پوزش بخواهد. به هر صورت به نظر می رسد که صبر و شکیبایی امریکاییان هم حدی دارد و پس از آخرین دور مذاکرات بی ثمر با ایران، چنین به نظر می رسد که این حد به سر آمده است.[١]
برخی گزارش ها و تفسیرها دربارة مسئلة گروگان ها، به طور آشکاری تحریک آمیز است و تشویق کنندة امریکا به اقدامی جدی تر بر ضد ایران می باشد. از آن جمله گزارش های امروز رادیو اسرائیل و روزنامة فیگارو از ماجرای گروگان ها است.
به گزارش رادیو اسرائیل «یکی از روزنامه های اسرائیل نوشت: هنری کیسینجر وزیر خارجة سابق امریکا گفت باید برای ایران روشن ساخت که جشن و پایکوبی در مورد گروگان ها تمام شده است. روزنامة "جلسا لمسپ" در سرمقالة خود، بحران گروگان های امریکایی را در تهران بررسی کرده و می نویسد تصمیم پرزیدنت کارتر نسبت به رژیم ایران، مقام ایالات متحده را به عنوان یک ابرقدرت به هیچ وجه بالا نمی برد. به عقیدة این روزنامه، ایالات متحده باید به ایران هشدار بدهد که مانند کشوری که حقوق و تکالیفی دارد رفتار کند، وگرنه اصلاً آن را کشور به حساب نمی آورد. روزنامة اوگلت در همین مورد می نویسد: آنچه خودداری امریکا به حساب می آید، کم کم تبدیل به بی صبری و تسلیم شدن به فشار های ایران گردیده است؛ فشارهایی که هدف آن اتلاف وقت و تحقیر ایالات متحدة امریکا است.»[٢]
روزنامة فیگارو نیز در شمارة امروز خود، در مطلبی تحت عنوان "ایران با تحقیر تازه ای برای کارتر"، نوشت: باردیگر پرزیدنت کارتر فریب خورد. گروگان های سفارت امریکا در تهران که امروز ششمین ماه اسارت خود را آغاز کرده اند، همچنان در دست زندانبانان خود به سر می برند و شورای انقلاب نیز هیچ گونه تصمیمی برای انتقال آنها نگرفته است. روز سه شنبة گذشته آقای کارتر اعلام کرده بود که به دلیل تصمیم دولت ایران مبنی بر در اختیار گرفتن کنترل گروگان ها، او تصمیم گرفته است مجازات های جدید بر ضد ایران را به تعویق اندازد.
این روزنامه ادامه داد: روز گذشته بالاخره اطلاع حاصل شد که شورای انقلاب بدون این که به موضوع انتقال گروگان ها رسیدگی کند، جلسه را پایان داد؛ در حالی که قرار بود به دنبال قول آقای بنی صدر، در مورد انتقال گروگان ها تصمیم بگیرد. آقای صادق قطب زاده وزیر امورخارجة ایران، در پایان جلسه اظهار داشت: شورای انقلاب بر این عقیده است که پاسخ امریکا به اندازة کافی روشن نبود. وی خاطرنشان ساخت که به محض این که دربارة سؤالاتی که هنوز مطرح است، پاسخ مثبتی دریافت کند، او تصمیمی اتخاذ خواهد کرد. بدین ترتیب، کارتر باردیگر تحقیر می شود. او صادقانه از چندی پیش به آقای بنی صدر اعتماد کرده بود؛ ولی فراموش کرده بود که قدرت تصمیم گیری در دست آیت الله خمینی است. آیت الله نیز همان گونه که می دانیم، تاکنون هرگز سخنی موافق گروگان ها به زبان نیاورده است. آیا همین سه شنبة گذشته نبود که او باردیگر مردم را به جنگ بر ضد ایالات متحدة امریکا دعوت کرد؟[٣]
از سوی دیگر، برخی گزارش ها نیز انتقادآمیز یا سرزنش کنندة امریکا است. گزارش های رادیو آلبانی و رادیو مسکو از آن جمله است.
در رادیو آلبانی گفته شد: «کارتر بار دیگر سیاست ژاندارم جهانی ایالات متحده را بیان داشت. وی خاطرنشان ساخت ایالات متحده هر تهدیدی را بر منافع حیاتی خود در خلیج فارس، با تمامی ابزار مورد نیاز از جمله نیروی انتظامی پاسخ خواهد داد. سردمدار کاخ سفید افزود که ایالات متحدة امریکا
[١] مأخذ ٣.
[٢] مأخذ ٣، ص ٥، بخش فارسی رادیو اسرائیل، ١٥/١/١٣٥٩.
[٣] اداره کل مطبوعات خارجی وزارت ارشاد ملی، نشریه "بررسی روزانه مطبوعات جهان"، ١٩/١/١٣٥٩، ص ١٣، فیگارو - چاپ پاریس، ١٥/١/١٣٥٩.