است؛یعنی ٢٢ دلار بیش از قیمت هر بشکه نفت قبل از انقلاب. این در حالی است که هر بشکه نفت در عربستان، ٢٦ دلار به فروش می رسد. معین فر اضافه کرد: در پی اتخاذ چنین تصمیماتی بوده است که طی چند روز گذشته درآمد نفت ایران روزانه بین چهار تا پنج میلیون دلار افزایش یافته است. برهمین اساس، تولید نفت ایران در حد سه میلیون بشکه در روز، یعنی دو میلیون صادراتی و یک میلیون برای مصرف داخلی، تثبیت شده است.[١]

معین فر همچنین اعلام کرد: در پی افزایش قیمت نفت ایران، کشور نیجریه نیز قرار است ٥١ سنت به قیمت نفت خود اضافه کند و لیبی و الجزایر هم تا دو هفتة دیگر احتمالاً قیمت نفت خود را افزایش خواهند داد. معین فر در پایان گفت: سه کشور ایران، لیبی و الجزایر در مورد یک برنامه ریزی درازمدت در چارچوب اوپک، به توافق کامل رسیدند و قرار شد که سه کشور، سیاست مشترکی را تدوین کنند و به صورت رساله ای درآورند و به جلسة فوق العادة اوپک عرضه کنند.[٢]

^ ^ ^

ضمیمه گزارش ٢٤٥

در بازتاب تحولات اخیر مربوط به گروگان ها، که امروز هم همچنان وسیع است، برخی منابع به اختلاف داخلی شورای انقلاب توجه نشان می دهند. گفتارهایی از رادیو مونت کارلو، رادیو اسرائیل و رادیو لندن، نمونه هایی در این زمینه است.

رادیو مونت کارلو (فرانسه) در گزارشی اعلام کرد: علت اصلی عدم اتخاذ هرگونه تصمیمی دربارة گروگان ها در شورای انقلاب، به بروز برخی اختلافات در چارچوب شورا باز می گردد. اطلاعات رسیده از تهران حاکی است که سه تن از اعضای شورای انقلاب، در جلسة شب گذشتة شورا غیبت داشته اند. این سه تن عبارتند از: آیت الله بهشتی، آیت الله اردبیلی و محمدجواد باهنر. در اطلاعات رسیده اضافه شده است که غیبت اعضای یاد شده عمدی و ارادی بوده است.[٣]

رادیو اسرائیل نیز به نقل از رویتر اعلام کرد: از شورای انقلاب اسلامی ایران گزارش می رسد که به علت غیبت سه نفر از رهبران عالی قدر مذهبی، شورای مزبور موفق نشده است به بحث دربارة مسئلة گروگان ها بپردازد. خبرنگار رویتر از تهران گزارش می دهد که غیبت این رهبران مذهبی عمدی بوده است و هدف آن بی اعتبار کردن تصمیماتی است که امکان دارد در مورد گروگان ها گرفته شود.[٤]

رادیو لندن در ساعت ٢٠:٤٥، جمع بندی آخرین تحولات امروز را تحت عنوان "تفسیری بر روابط ایران و امریکا" ارائه کرد. در این گفتار آمده است: بار دیگر امید یافتن راه حلی برای مسئلة گروگان ها، در پیچ و خم سیاست های انقلابی ایران به جایی راه نیافت. در سراسر روز پنجشنبه (١٤/١/١٣٥٩) یک سلسله پیام های سرّی بین واشنگتن و ایران رد و بدل شد؛ ولی شب هنگام پس از تشکیل جلسة شورای انقلاب، سه نفر از روحانیان عضو شورا از حضور در جلسه خودداری ورزیدند. گفته می شود که اکثر اعضای شورای انقلاب، با به عهده گرفتن مسئولیت گروگان ها، چنان که با پرزیدنت کارتر توافق شده بود، موافقت داشته اند؛ با این حال حاضر نشدند در غیاب سه روحانی یاد شده، رسماً تصمیمی بگیرند.

مسئلة گروگان ها و به طور کلی مسئلة روابط گذشته و آیندة ایران و امریکا، به طرزی جدا نشدنی با مبارزه بر سر کسب قدرت در تهران، به هم آمیخته است. آن عده از ایرانی هایی که مایلند مسئلة گروگان ها را حل کنند و به ادارة مملکت بپردازند، قدرت کافی در دست ندارند و برعکس، آنانی که قدرت دارند، مایل به حل مسئلة گروگان ها نیستند. در چنین اوضاعی انجام مذاکرات ثمربخش تقریباً غیرممکن است.

[١] مأخذ ٢٩، ص ١.

[٢] مأخذ ٢٩، ص ١٠.

[٣] مأخذ ٣، ص١٧، بخش عربی رادیو مونت کارلو.

[٤] مأخذ ٣، ص ٥، بخش فارسی رادیو اسرائیل.