گر چه در آيه فوق، ذكرى از اين سخن به ميان نيامده كه، اين بشارت در متن كتاب آسمانى مسيح بوده، يا نه؟ ولى آيات ديگر قرآن، گواه بر ذكر آن در خود «انجيل» است، در آيه ١٥٧ سوره «اعراف» مى‌خوانيم: الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْا مِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْانْجِيلِ ...: «آنها كه از فرستاده خدا، پيامبر امى پيروى مى‌كنند، همان كس كه صفاتش را در تورات و انجيلى كه نزدشان است مكتوب مى‌بينند ...» و بعضى آيات ديگر. «١»
***
٢- بشارات عهدين و تعبير فارقليطا
بدون شك، آن چه امروز در دست «يهود» و «نصارى‌» به نام «تورات» و «انجيل» است، كتاب‌هاى نازل شده بر پيامبران بزرگ خدا يعنى موسى‌ و مسيح عليه السلام نيست، بلكه، مجموعه‌اى است از كتبى كه به وسيله ياران آنها، يا افرادى كه بعد از آنها پا به عرصه وجود گذاشتند، تأليف يافته، يك مطالعه اجمالى در اين كتاب‌ها، گواه زنده اين مدعا است، خود مسيحيان و يهود نيز ادعائى جز اين ندارند.
ولى با اين حال، شك نيست كه قسمتى از تعليمات موسى‌ و عيسى عليه السلام و محتواى كتب آسمانى آنها، در ضمن گفته‌هاى پيروانشان به اين كتاب‌ها انتقال يافته است، به همين دليل، نه مى‌توان همه آن چه را در «عهد قديم» (تورات و كتاب‌هاى وابسته به آن) و «عهد جديد» (انجيل و كتب وابسته به آن) آمده است، پذيرفت، و نه همه آن قابل انكار است، بلكه، مخلوطى است از تعليمات اين دو پيامبر بزرگ، با افكار و انديشه‌هاى ديگران.
به هر حال، در كتاب‌هاى موجود، بشارت‌هاى فراوانى به ظهور بزرگى كه