نيز شكافته، پراكنده و متلاشى خواهند شد، و با آن صلابت و استحكامى كه دارند، آن چنان سست مى‌شوند كه، به گفته قرآن در آيه ٣٧ سوره «الرحمن»: «آسمان از هم شكافته و همانند روغن مذاب گلگون مى‌شود» (فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّماءُ فَكانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهانِ).
و يا به تعبير ديگر، زمين و آسمان كنونى ويران شده، و بر ويرانه‌هاى آنها جهانى نو برپا مى‌گردد، كه از جهان كنونى برتر و بالاتر و كامل‌تر است.
***
«و فرشتگان در جوانب و كناره‌هاى آسمان‌ها قرار مى‌گيرند» «وَ الْمَلَكُ عَلى‌ أَرْجائِها».
«أَرْجاء» جمع «رجا» به معنى اطراف و جوانب چيزى است، و «مَلَك» در اينجا، گر چه به صيغه مفرد ذكر شده، ولى منظور جنس و جمع است.
گوئى در آن روز، فرشتگان همانند مأمورانى كه اطراف ميدانى ايستاده و منتظر فرمان براى انجام كارند، در گرداگرد آسمان‌ها صف مى‌كشند و در انتظار فرمان حق‌اند.
سپس مى‌فرمايد: «و در آن روز هشت فرشته بر فراز همه آنها، عرش پروردگارت را حمل مى‌كنند» «وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ».
اين حاملان عرش، گر چه صريحاً در اين آيه تعيين نشده‌اند كه از فرشتگانند يا غير آنها، ولى ظاهر تعبيراتِ مجموع آيه، نشان مى‌دهد: آنها از فرشتگانند، ولى، مشخص نيست كه آيا هشت فرشته‌اند، يا هشت گروه كوچك يا بزرگ.
البته، آنچه در روايات اسلامى آمده، حاملان عرش هم اكنون چهار نفر (يا چهار گروه) هستند، اما در قيامت دو برابر مى‌شوند، چنان كه در حديثى، از