آيات با عظمت قرآن را از تو مى‌شنوند، به قدرى خشمگين و ناراحت مى‌شوند، و با عداوت به تو نگاه مى‌كنند كه، گوئى مى‌خواهند تو را با چشم‌هاى خود بر زمين افكنند و نابود كنند!
و در توضيح اين معنى، جمعى افزوده‌اند: آنها مى‌خواهند از طريق چشم زدن- كه بسيارى از مردم به آن عقيده دارند و مى‌گويند: در بعضى از چشم‌ها، اثر مرموزى نهفته است، كه با يك نگاه مخصوص ممكن است طرف را بيمار يا هلاك كند- تو را از بين ببرند.
٢- بعضى ديگر گفته‌اند: اين كنايه از نگاه‌هاى بسيار غضب‌آلود است، مثل اين كه مى‌گوئيم: فلان كس آن چنان بد به من نگاه كرد كه، گوئى مى‌خواست مرا با نگاهش بخورد يا بكشد!
٣- تفسير ديگرى براى اين آيه به نظر مى‌رسد، كه شايد از تفسيرهاى بالا نزديك‌تر باشد و آن اين كه: قرآن مى‌خواهد تضاد عجيبى را كه در ميان گفته‌هاى دشمنان اسلام وجود داشت با اين بيان ظاهر سازد و آن اين كه:
آنها وقتى آيات قرآن را مى‌شنوند، آن قدر مجذوب مى‌شوند و در برابر آن در شگفتى فرو مى‌روند كه، مى‌خواهند تو را چشم بزنند (زيرا چشم زدن معمولًا در برابر امورى است كه، بسيار اعجاب‌انگيز مى‌باشد) اما در عين حال، مى‌گويند:
تو ديوانه‌اى، و اين راستى شگفت‌آور است، ديوانه و پريشان گوئى كجا؟ و اين آيات اعجاب‌انگيز جذاب و پرنفوذ كجا؟.
اين سبك‌مغزان نمى‌دانند چه مى‌گويند؟ و چه نسبت‌هاى ضد و نقيضى به تو مى‌دهند؟
به هر حال، در اين كه آيا چشم زخم از نظر اسلامى و از نظر علوم روز واقعيت دارد يا نه؟ در بحث نكات به خواست خدا سخن خواهيم گفت.
***