٢٨ قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ وَ مَنْ مَعِيَ أَوْ رَحِمَنا فَمَنْ يُجِيرُ الْكافِرِينَ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ
٢٩ قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ آمَنَّا بِهِ وَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْنا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ
٣٠ قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ
ترجمه:
٢٨- بگو: «به من خبر دهيد اگر خداوند مرا و تمام كسانى را كه با من هستند هلاك كند، يا مورد ترحم قرار دهد، چه كسى كافران را از عذاب دردناك پناه مى‌دهد»؟!
٢٩- بگو: «او خداوند رحمان است، ما به او ايمان آورده و بر او توكّل كرده‌ايم؛ و به زودى مى‌دانيد چه كسى در گمراهى آشكار است»!
٣٠- بگو: «به من خبر دهيد اگر آب‌هاى (سرزمين) شما در زمين فرو رود، چه كسى مى‌تواند آب جارى و گوارا در دسترس شما قرار دهد»؟!
تفسير:
چه كسى آب جارى در اختيار شما قرار مى‌دهد؟
آيات فوق كه آخرين آيات سوره «ملك» است، و همه با كلمه «قُلْ» خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله شروع مى‌شود، ادامه بحث‌هائى است كه در آيات قبل با كفار شده، كه جنبه‌هاى ديگرش در اين آيات، منعكس است.
نخست، به آنها كه غالباً انتظار مرگ پيامبر صلى الله عليه و آله و يارانش را داشتند و گمان