آرى، اگر او دستور دهد، اين زمين ذلول و آرام، طغيان مى‌كند، به صورت حيوان چموشى درمى‌آيد، زلزله‌ها شروع مى‌شود، شكاف‌ها در زمين ظاهر مى‌گردد، شما، خانه‌ها و شهرهايتان را در كام خود فرو مى‌بلعد، و باز هم به لرزه و اضطراب خود ادامه مى‌دهد.
جمله: فَإِذا هِيَ تَمُورُ: «پيوسته حركت مى‌كند و ناآرام است» ممكن است اشاره به اين باشد كه: خدا مى‌تواند فرمان دهد، زمين شما را فرو برد، و پيوسته از نقطه‌اى به نقطه‌اى ديگر، در درون خود منتقل سازد، حتى قبر شما هم آرام نباشد!
يا اين كه: زمين آرامش خود را براى هميشه از دست دهد، و زلزال دائمى بر آن حاكم گردد، درك اين معنى، براى كسانى كه در بعضى از مناطق زلزله‌خيز زندگى كرده‌اند و ديده‌اند گاه، زمين در چند شبانه روز، مطلقاً آرامشى ندارد، و خواب و خوراك و راحت را از همگان سلب مى‌كند، بسيار آسان است، اما براى غالب ما مردم، كه به آرامش زمين عادت كرده‌ايم، مشكل است.
تعبير به: مَنْ فِي السَّماءِ: «كسى كه در آسمان است» اشاره به ذات پاك خدا است، كه حاكميت او بر كل آسمان‌ها- چه رسد به زمين- مسلّم است، بعضى نيز گفته‌اند: اشاره به فرشتگان خدا است، كه در آسمان‌ها هستند و مأمور اجراى فرمان او مى‌باشند.
***
سپس، مى‌افزايد: لازم نيست حتماً زلزله‌ها به سراغ شما آيد بلكه مى‌تواند اين فرمان را به تندبادها دهد، «آيا شما خود را در امان مى‌دانيد كه خداوند حاكم بر آسمان‌ها تندبادى مملوّ از سنگريزه بر شما بفرستد و شما را زير كوهى از آن مدفون سازد»؟! «أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ أَنْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حاصِباً».
«و به زودى خواهيد دانست تهديدهاى من چگونه است»! «فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ