تفسير:
سرزنش شديد نسبت به بعضى از همسران پيامبر صلى الله عليه و آله
بدون شك، مرد بزرگى همچون پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله، تنها به خودش تعلق ندارد، كه به تمام جامعه اسلامى و عالم بشريت متعلق است، بنابراين، اگر در داخل خانه او توطئه‌هائى بر ضد وى، هر چند به ظاهر كوچك و ناچيز، انجام گيرد نبايد به سادگى از كنار آن گذشت، حيثيت او نبايد نعوذ باللّه بازيچه دست اين و آن گردد، و اگر چنين برنامه‌اى پيش آيد، بايد با قاطعيت با آن برخورد كرد.
آيات فوق، در حقيقت قاطعيتى است از سوى خداوند بزرگ در برابر چنين حادثه‌اى، و براى حفظ حيثيت پيامبرش.
نخست، روى سخن را به خود پيامبر صلى الله عليه و آله كرده مى‌گويد: «اى پيامبر! چرا چيزى را كه خدا بر تو حلال كرده، به خاطر جلب رضايت همسرانت بر خود تحريم مى‌كنى»؟! «يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ».
معلوم است اين تحريم، تحريم شرعى نبود، بلكه به طورى كه از آيات بعد استفاده مى‌شود، سوگندى از ناحيه پيامبر صلى الله عليه و آله ياد شده بود، و مى‌دانيم: قسم خوردن بر ترك بعضى از مباحات، گناهى ندارد.
بنابراين، جمله: لِمَ تُحَرِّمُ: «چرا بر خود تحريم مى‌كنى؟» به عنوان عتاب و سرزنش نيست، بلكه نوعى دلسوزى و شفقت است.
درست مثل اين كه ما به كسى كه زحمت زياد براى تحصيل درآمد مى‌كشد و خود از آن بهره چندانى نمى‌گيرد، مى‌گوئيم: چرا اين قدر به خود زحمت مى‌دهى، و از نتيجه اين زحمت بهره نمى‌گيرى؟.
و در پايان آيه مى‌افزايد: «خداوند غفور و رحيم است» «وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ».