«هر كس سوره ممتحنه را قرائت كند، تمام مؤمنين و مؤمنات، شفيعان او در روز قيامت خواهند بود». «١»
در حديث ديگرى از امام على بن الحسين عليهما السلام آمده است: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْمُمْتَحَنَةِ فِى فَرائِضِهِ وَ نَوافِلِهِ إِمْتَحَنَ اللَّهُ قَلْبَهُ لِلإِيْمانِ، وَ نَوَّرَ لَهُ بَصَرَهُ، وَ پلايُصِيْبُهُ فَقْرٌ أَبَداً، وَ لا جُنُونٌ فِى بَدَنِهِ، وَ لا فِى وَلَدِهِ:
«كسى كه سوره ممتحنه را در نمازهاى واجب و نافله بخواند، خداوند قلبش را براى ايمان، خالص و آماده مى‌كند، نور بصيرت به او مى‌بخشد، و هرگز فقر دامان او را نمى‌گيرد، و خود و فرزندانش به جنون گرفتار نمى‌شوند». «٢»
ناگفته پيدا است، اين همه فضيلت و افتخار از آن كسانى است كه آيات اين سوره را در زمينه «حُبِّ فِى اللَّه»، «بُغْضِ فِى اللَّه» و «جهاد در راه خدا» و به كار بستن محتواى آن، مورد توجه قرار مى‌دهند، و تنها به تلاوت بى‌روح و فاقد علم و عمل قناعت نكنند.
***