تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧١

١ سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْا رْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ٢ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ ٣ كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ ٤ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفّاً كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

١- آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است همه تسبيح خدا مى‌گويند؛ و او شكست‌ناپذير و حكيم است!
٢- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! چرا سخنى مى‌گوئيد كه عمل نمى‌كنيد؟!
٣- نزد خدا بسيار موجب خشم است كه سخنى بگوئيد كه عمل نمى‌كنيد!
٤- خداوند كسانى را دوست مى‌دارد كه در راه او پيكار مى‌كنند گوئى بنائى آهنين‌اند!
شأن نزول:
مفسران براى آيه «لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ»، شأن نزول‌هاى متعددى ذكر كرده‌اند كه، تفاوت زيادى با هم ندارد، از جمله اين كه: