تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٨
مصداقهاى آن است، همان گونه كه «ما يَسْطُرُون» نيز مفهوم وسيعى دارد، و تمام آنچه را در طريق هدايت، تكامل فكرى، اخلاقى و عملى بشر، به رشته تحرير مىآورند، شامل مىشود و منحصر به وحى آسمانى يا اعمال انسانها نيست. «١»
***
آنگاه، به چيزى كه براى آن سوگند ياد شده پرداخته، مىفرمايد: «به بركت نعمت پروردگارت تو مجنون نيستى» «ما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ».
آنها كه اين نسبت ناروا را به تو مىدهند، كوردلانى هستند كه اين همه نعمت الهى را درباره تو نمىنگرند، نعمت عقل و درايت سرشار، نعمت امانت، صدق و راستى و نعمت علم و دانش آشكار، و نبوت و مقام عصمت.
ديوانه آنها هستند كه، مظهر عقل كل را متهم به جنون مىكنند، و رهبر و راهنماى انسانها را با اين نسبت ناروا، از خود دور مىسازند.
***
و به دنبال آن مىافزايد: «براى تو اجر عظيم و هميشگى است» «وَ إِنَّ لَكَ لَا جْراً غَيْرَ مَمْنُونٍ».
چرا چنين پاداشى نداشته باشى؟ در حالى كه، در برابر اين تهمتهاى زشت ناروا استقامت مىكنى، و براى آنها آرزوى هدايت و نجات دارى، و هرگز از تلاش و كوشش در اين راه خسته نمىشوى.