تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٥

٣٨ فَلا أُقْسِمُ بِما تُبْصِرُونَ
٣٩ وَ ما لا تُبْصِرُونَ
٤٠ إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
٤١ وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ قَلِيلًا ما تُؤْمِنُونَ
٤٢ وَ لا بِقَوْلِ كاهِنٍ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ
٤٣ تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ
ترجمه:
٣٨- سوگند به آنچه مى‌بينيد.
٣٩- و آنچه نمى‌بينيد.
٤٠- كه اين قرآن گفتار رسول بزرگوارى است.
٤١- و گفته شاعرى نيست، اما كمتر ايمان مى‌آوريد!
٤٢- و نه گفته كاهنى، هر چند كمتر متذكّر مى‌شويد!
٤٣- كلامى است كه از سوى پروردگار عالميان نازل شده است!
تفسير:
اين قرآن قطعاً كلام خدا است
به دنبال بحث‌هائى كه در آيات گذشته پيرامون قيامت و سرنوشت مؤمنان و كافران بود، در اين آيات، بحث گويائى پيرامون قرآن مجيد و نبوت بيان مى‌كند، تا بحث «نبوّت» و «معاد» مكمّل يكديگر باشند.
نخست مى‌فرمايد: «سوگند مى‌خورم به آنچه مى‌بينيد» «فَلا أُقْسِمُ بِما