تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٣
شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ:
«شما را به تمام كلمات و اسماء حسناى خداوند، از شرّ مرگ، حيوانات موذى، و هر چشم بد، و حسود، آنگاه كه حسد ورزد مىسپارم، سپس، پيامبر صلى الله عليه و آله نگاهى به ما كرد و فرمود: اين چنين حضرت ابراهيم عليه السلام براى اسماعيل و اسحاق تعويذ نمود». «١»
در «نهج البلاغه» نيز آمده است: أَلْعَيْنُ حَقٌّ وَ الرَّقْىُ حَقٌّ: «چشم زخم حق است و توسل به دعا براى دفع آن نيز حق است». «٢»
ذكر اين نكته لازم است كه: هيچ مانعى ندارد، اين دعاها و توسلها به فرمان خداوند جلوى تأثير نيروى مرموز مغناطيسى چشمها را بگيرد، همان گونه كه دعاها در بسيارى از عوامل مخرب ديگر اثر مىگذارد و آنها را به فرمان خدا خنثى مىكند.
اين نيز لازم به يادآورى است كه: قبول تأثير چشم زخم به طور اجمال، به اين معنى نيست كه، به كارهاى خرافى و اعمال عوامانه در اين گونه موارد پناه برده شود، كه هم بر خلاف دستورات شرع است، و هم سبب شك و ترديد افراد ناآگاه در اصل موضوع، همان گونه كه آلوده شدن بسيارى از حقايق با خرافات، اين تأثير نامطلوب را در اذهان گذارده است.
***