تفسير:
بازپرسى كامل
مى‌دانيم، روش قرآن اين است كه، شرح حال زندگى بدان و خوبان را در مقابل هم قرار مى‌دهد، تا در مقايسه با يكديگر بهتر شناخته شوند، و اين روش از نظر تربيتى بسيار مؤثر است.
طبق همين روش، بعد از ذكر سرنوشت دردناك «اصحاب الجنة» (صاحبان باغ خرم و سرسبز) در آيات گذشته، به ذكر حال پرهيزگاران پرداخته مى‌گويد:
«براى پرهيزگاران نزد پروردگارشان باغ‌هاى پرنعمت بهشت است» «إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ».
باغ‌هائى از بهشت كه هر نعمتى تصور شود، كامل‌ترين نوع آن در آنجا است، علاوه بر نعمت‌هائى كه به فكر هيچ انسانى نرسيده است.
***
ولى، از آنجا كه جمعى از مشركان و ثروتمندان خودخواه بودند كه ادعا مى‌كردند: همان طور كه در دنيا وضع ما عالى است، در قيامت نيز بسيار خوب است، خداوند در آيه بعد، شديداً آنها را مورد مؤاخذه قرار داده، بلكه محاكمه مى‌كند، مى‌فرمايد: «آيا ما مؤمنانى را كه در برابر حق و عدالت تسليمند، همچون مشركان و مجرمان قرار دهيم»؟ «أَ فَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ».
***
«شما را چه مى‌شود؟ چگونه داورى مى‌كنيد»؟! «ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ».
هيچ انسان عاقلى باور مى‌كند، سرنوشت عادل و ظالم، مطيع و مجرم، ايثارگر و انحصارطلب، يكسان باشد؟ آن هم در پيشگاه خداوندى كه همه كارش روى حساب و برنامه حكيمانه است.