لذا، در پايان آيه مى‌افزايد: «جز خداوند رحمن كسى آنها را بر فراز آسمان نگه نمى‌دارد، چرا كه او به هر چيز بينا است و نياز هر مخلوقى را مى‌داند» «ما يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمنُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ بَصِيرٌ».
او است، كه وسايل و نيروهاى مختلف را براى پرواز در اختيار آنها گذارده، آرى، خداوند رحمان كه رحمت عامش همه موجودات را فرا گرفته، به پرندگان نيز آنچه لازم داشتند بخشيده است.
نگه دارنده پرندگان در آسمان، همان نگه دارنده زمين و موجودات ديگر است، و هر زمان اراده كند، نه پرنده قدرت پرواز دارد، و نه زمين آرامش خود را حفظ مى‌كند.
تعبير به: صافَّات و يَقْبِضْنَ: «بال‌ها را گسترده و جمع مى‌كنند» ممكن است اشاره به پرندگان مختلف باشد، يا اشاره به حالات مختلف يك پرنده. «١»- «٢»
***
در آيه بعد، به اين معنى اشاره مى‌كند كه، كافران در برابر قدرت خداوند هيچ گونه يار و مددكارى ندارند، مى‌فرمايد: «آيا كسى كه لشكر شما است مى‌تواند شما را در برابر خداوند يارى دهد»؟! «أَمَّنْ هذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ». «٣»