حواس ظاهر و باطن از آن لذت برد، و اين معنى جامعى است كه همه شرائط مناسب يك مسكن را در بر مى‌گيرد.
قابل توجه اين كه: در قرآن، سه چيز مايه آرامش شمرده شده است: تاريكى شب: (وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً). «١»

خانه‌هاى مسكونى: (وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ سَكَناً). «٢»

و همسران يك‌دل: (وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها). «٣»

***
٣- دنيا تجارتخانه اولياء خدا است
در «نهج البلاغه» مى‌خوانيم: على عليه السلام در مقابل شخص پر ادعائى كه به اصطلاح «جا نماز آب مى‌كشيد» و پشت سر هم مذمت دنيا مى‌كرد، فرمود:
اشتباه كردى، دنيا براى آنها كه بيدار و آگاهند، سرمايه بزرگى است، و سپس، شرحى در اين زمينه بيان فرمود، از جمله اين كه: دنيا: مَتْجَرُ أَوْلِياءِ اللَّهِ: «تجارتخانه دوستان خدا است». «٤»
بنابراين، اگر در يكجا دنيا به «مزرعه» آخرت تشبيه شده، در اينجا به «تجارتخانه» تشبيه گرديده است كه، انسان سرمايه‌هائى را كه از خدا گرفته، به گران‌ترين قيمت به خود او مى‌فروشد، و در برابر متاع ناچيزى، بزرگترين نعمت را از او دريافت مى‌دارد.
اصولًا، تعبير به تجارت، آن هم تجارتى پرسود، براى تحريك مهم‌ترين انگيزه‌هاى انسان است، انگيزه جلب منفعت و دفع ضرر؛ زيرا اين تجارت الهى،